مصرف بنزین که در سال ۷۶ معادل ۱۲٫۴ میلیارد لیتر بوده در سال ۷۸ به ۱۴٫۵ رسید و برای سال ۷۹ حدود ۱۵ میلیارد لیتر پیش بینی می شود که حدوداً باید ۳ میلیارد لیتر آن را با توجه به محدودیت تولید داخلی از خارج وارد کنیم خرید هر لیتر بنزین در مبدأ حدوداً ۱۳٫۵ سنت است که با مخارج حمل و بیمه و پخش و غیره حدوداً لیتری یکصد و پنجاه تومان برای دولت هزینه در بر دارد. ما به التفاوت این قیمت را به هر حال هموطن بلوچستان نشین من باید پرداخت کند تا من تهران نشین بتوانم با اتومبیل تک سرنشین یک مقدار سرب توی حلق هموطنانم بکنم و ايضاً همشهری های من هم متقابلاً ... و این در حالی است که در کشورهای پیشرفته صنعتی برای کنترل مصرف سوخت مالیات انرژی وضع میشود ولی ما با پرداخت یارانه تشویق به مصرف هم میکنیم و این چیزی نیست که عقل دولت ها نرسد. این همان مظهر رو دربایستی با مردم یعنی تظاهر است که در این بخش از آن یاد کردم. خیلی هم خوب عقلشان میرسد فقط جرئت ابراز آن را ندارند.

کار را به جایی می رسانند تا معاون وزیر نیرو به عنوان مسئول همایش ملی انرژی در اردیبهشت سال ۷۸ رسماً اعلام کند دولت با زحمت برق تولید میکند و به نصف قیمت میفروشد. وی سپس اضافه میکند یارانه ی دولت به بخش انرژی در سال بیش از ۳ هزار میلیارد تومان است که به طور متوسط سالانه حدود ۷ درصد افزایش می یابد و این افزایش از بالاترین افزایش های موجود دنیا است چیزی در حدود ۳ برابر مصرف انرژی در دنیا خوب این ۳ هزار میلیارد را چه کسی باید تأمین کند؟ شهروند سوئیسی که این پول را به ما نمی دهد. خودمان از همه میگیریم و می دهیم به آن که مصرف بیشتری دارد خوب حالا مگر نمی شود که...

این دود سیه فام که از بام وطن خاست

وین شعله سوزان که برآمد از چپ و راست.

از ماست که بر ماست

از ماست که بر ماست

جان گر به لب ما رسد. از غیر تنالیم

با کس نسگالیم

از خویش بنالیم که جان سخن این جاست

از ماست که بر ماست

ما کهنه چناریم که از باد تنالیم

بر خاک ببالیم

لیکن چه کنیم آتش ما در شکم ماست

از ماست که بر ماست

گوییم که بیدار شدیم این چه خیالیست

بیداری ما چیست؟

بیداری طفلی است که محتاج به لالاست

از ماست که بر ماست

بهار، ملک الشعرا