زنگ خانه و لحن زنگدار مهربانو که گفت آمدم عالیه را از اتاق بیرون و از بالای پله ها به تماشای تازه واردین کشاند. در همهمه سلام و احوالپرسی و رد و بدل شدن بوسه بر گونه عالیه مهمانان را ارزیابی میکرد سن پنجاه سال به بالا موها رنگ شده لباسها اتو کشیده و مدلها سنگین و متناسب با سن آنها کت و دامن تابستانی رنگ سپید ،شکلاتی نارنجی و بنفش کمرنگ عالیه در مقابل آینه ایستاد دستی به موهای بلند و مواج خود کشید و از این که آینه جوانی اش را به رخش میکشد خوشحال لبخند زد و به انتظار ایستاد تا توسط عمه به پایین فراخوانده شود کمی گوش فرا داد هیچ صدایی نشنید از خود پرسید یعنی مریخی ها حمله کرده اند؟ از بالای پله ها به سوی سالن خم شد چند کیف دستی مهمانان روی مبل رها شده و از صاحبان آنها خبری نبود به اتاق بازگشت و پنجره رو به خیاط را گشود. نسیم روح بخشی با خود بوی گل و ریحان را..

با صدا خندید و پرسید حالا کجا بخوابیم؟

گفت عالیه هم با درک اینکه فکر خوابیدن را نکرده اند آه کشید و بازشان میکنیم

عمه مخالفت کرد و گفت نه همین حالا به غلامرضا زنگ میزنم که منتظر ما بیدار بماند و نخوابد چه فرق میکند امشب برویم یا فردا شب.

عمه دیگر به انتظار جواب عالیه نایستاد و به خانه برادر زنگ زد و برایش شرح داد که تمام لوازم را جمع کرده و بستری برای خوابیدن ندارند. برادر گفت: تا آماده شوید من دنبالتان آمده ام.

با قطع تلفن عمه رو به عالیه کرد و گفت: شبهای تابستانی روی پشت بام آیا تابحال روی بام خوابیده ای؟

عالیه گفت: نه

عمه با صدا خندید و گفت: اما من تابستانهای بسیاری خوابیده ام آن زمان پنکه و کولر نبود و برای فرار از گرما میرفتیم روی بام میخوابیدیم و ستاره ها را شمارش میکردیم و بعد در عوالم خود آینده را طراحی و پی ریزی میکردیم من و پدرت به هم خیلی نزدیک بودیم و من چون خواهر نداشتم او حکم خواهرم را پیدا کرده بود نه برادری که نمی بایست خیلی از حرفها را از او کتمان کرد منظورم را میفهمی؟ عالیه سر فرود آورد و عمه ادامه داد...