خود را سرزنده نگاه داشتن در گیر و دار یک کار دلگیر و بی اندازه پر مسئولیت کم هنری نیست و البته چه چیزی ضروری تر از سر زندگی؟ کاری که شادمانی در آن دست اندر کار نباشد هرگز درست از آب در نمی آید تنها دلیل نیرومندی سرشاری نیروست. یک ارزیابی دوباره ی همه ی ارزشها پرسش نمادی چنین سیاه، چنین گران که سایه ای سنگین می افکند بر آن کس که آن را فرامی نهد بر آن کس که بار سرنوشت چنین وظیفه ای را بر دوش دارد و او را هر دم وامی دارد که به آفتاب پناه برد و جدیتی گران و بی اندازه گران بار شونده را از خود بتکاند. در این کار هر وسیله ای کارامد است و هر چه پیش آید خوش آید بالاتر از همه جنگ جنگ آوری همواره شگرد بزرگ شفا بخشی جانهایی ست بسي به درون گراییده و به ژرفی رسیده در زخم زدن نیز نیروی شفا بخش هست. 

كساني وسايلي به عنوان اخته گري و ريشه كن كردن را در نبرد با يك شور بر مي گزينند كه سست اراده تر و تبهگن تر از آن اند كه قرار است بر روي آن بگذارند. کسانی با چنین طبعی هایی که به زبان مجاز و بی مجاز هستند) به یکی از آن دیرهای بسیار سختگیر نیاز دارند، به یک اعلان جنگ بی امان، به دره ای میان خود و آن شور. تنها تبهگنان اند که وسایل ریشه کنی را ناگزیر می یابند. سستی اراده یا سنجیده تر، ناتوانی در واکنش نشان دادن در برابر یک انگیختار چیزی نیست دیگر از تباهی زدگی دشمنی بنیادی دشمنی مرگبار با حسان درد نمونی ست درخور درنگ جای آن است که درباره شرایط کلی چنین گزافکاری در اندیشه فرو روی این دشمنی است. این نفرت درست به اوج می رسد که چنین طبع برای درمان ریشه ای برای طرد «شیطان» خود نیز دیگر زوری ندارد. به داستان زندگانی کشیشان و فیلفان و نیز هنرمندان نگاهی باید کرد تا ببیند که این ناتوانان جنسی نبودند که زهر آگین ترین سخنان را درباره ی حسها گفتند پارسیان هم نبودند. اما آنهای بودند که پارسایی از ایشان بر نمی آمد. کسانی که می بایست به زور پارسایی پیشه کنند.

روحانی کردن حسانیت نام اش عشق است این کار پیروزی بزرگ بر مسیحیت است که حسانیت را خوار میدارد. پیروزی دیگر کاری ست که ما می کنیم یعنی روحانی کردن دشمنی و این از درک ژرف ارزش دشمن...