كيش زرتشتْ دين رسمىِ ايرانيان باستان بود و هنوز نيز جامعه هاى زرتشتىِ ساكنِ ايران، هندوستان، اروپا، ايالات متحده، كانادا، استراليا و ديگر جاهاى جهان به آن ايمان دارند. اين كيش در سده هاى بسيار نمادِ خُلق و خوىِ ايرانى بود و ارزش هاى سياسى و اجتماعى و روحانى وى را در برمى گرفت و از اين رو به جامعه انسجام و ثبات مى داد. گرچه ايرانيان دستاوردهاى درخشان در هنر و ادب در كارنامه ى خود دارند، كيش زرتشت را بايد بزرگ ترين دستاورد فرهنگى و روحانىِ آنان شناخت.

كارى را كه پيش رو داريد از رشته سخن رانى هاى درسى در زمينه ى ايران شناسى است كه در دانشگاه كلمبيا آغاز شد و پروفسور مرى بويس، در جايگاه استاد صاحب نظرِ آيين زرتشتى و سنت هايش، اجراى آن ها را در 1988 به عهده داشت. در اين سخنرانى ها مرى بويس با برخوردارى از سرچشمه هاى دانشى عظيم به طرح جزئياتى مى پردازد كه ريشه هاى آيين زرتشت، اصول بنيادى و ردّپاى رشد و تحول آن را تا به امروز شامل مى شود، و از اين راه آگاهى هاى نوين و تعبيراتى تازه به دست مى دهد.

پروفسور بويس به سال 1945 دكتراى خود را در رشته ى شرق شناسى از دانشگاه كِيمبريج دريافت كرد. در 1947 در دانشگاه لندن به سمت استاديارى، و در 1963 به سمت استاد ايران شناسى گمارده شد. نشر آثار پرشمار وى افزوده هايى ارزشمند به دانش ما از تاريخ و آداب دينى زرتشتيان، زبان هاى ايرانى ميانه و كيش مانى داشته است. نوشته هاى به چاپ رسيده ى او به شرح زير است : 

نيايش ـسرود بلند مانوى به زبان پارتى (1954)، فهرست دست نوشته هاى ايرانى به دبيره ى مانوى در مجموعه ى آلمانى تورفان (1960) نامه ى تنسر (1968)، تاريخ آيين زرتشت، در Handbuch der Orientalistik درس نامه ى پارسى ميانه و پارتىِ مانوى[1] (1975) فهرست واژگان پارسى ميانه و پارتىِ مانوى (1977) دژِ پارسىِ آيين زرتشت (1989، 1977)، زرتشتيان، آداب و باورهاى دينى شان (1984، 1977) منابع نوشتارى براى پژوهش در كيش زرتشت (1984).

مرى بويس براى ثمررسانى هايش به ايران شناسى، نشان هاى افتخار بسيار دريافت داشته است؛ كه از آن جمله مى توان اشاره داشت به: مدالِ طلاى برتون ـ براى كار در ميان زرتشتيان ايران، مدال يادبود سرپرسى سايكس؛ دعوت به ايراد سخنرانى درسى در آكسفورد درباره ى اِتانباى كاتراك به سال 1975؛ دو جلد جشن نامه به افتخار پروفسور مرى بويس، كه در 1958 در Acta Iranica به چاپ رسيد.

پروفسور بويس، با كار حاضر، كه اوج پژوهش ها و نوشته هاى به چاپ رسيده ى پيشين اوست، تمامى دانش جويان فرهنگ و دين ايرانى را وام دار خود كرده است.

          احسان يارشاطر

                        سردبير

[1] اين كتاب با عنوان بررسى ادبيات مانوى در متن هاى پارتى و پارسى ميانه ترجمه ى اميد بهبهانى وابوالحسن تهامى توسط انتشارات بندهش در 1384 به چاپ رسيده از طريق مؤسسه ى انتشارات نگاه توزيعشده است.

سه هزار و اندی سال پس از زرتشت، چه کسی صلاحیت بیشتر در تعبیر و تفسیر و شرح باورها و آموزه های زرتشت را دارد؟ پژوهشگران و دانشمندانی که در صندلی های راحت کتابخانه های خود لم داده و بر سر جزئیات دستوری گاتها و نیایش ها و دیگر ادبیات دینی زرتشتی قلم فرسایی می کنند، یا آن کشاورز قبا بر تن زرتشتی که در کوه ها و بیابان های خشک اطراف یزد و کرمان بیل می زند و کار می کند و عرق می چکاند و نیایش های زرتشت را زمزمه کرده و سفت و سخت، سنت ها و آیین های دین آبا و اجدادی خود را نگهبانی می کند؟