در این کتاب، یادداشت های فلسفی کافکا، یکی از بزرگ ترین نویسندگان قرن بیستم، برای نخستین بار در یک مجلد، همراه با مقدمه و موخره ی روبرتو کالاسو نویسنده ی صاحب نام منتشر شده است. فرانتس کافکا از سپتامبر سال ۱۹۱۷ تا آوریل سال ۱۹۱۸، به علت ابتلا به سل، هشت ماه در خانه ی خواهرش در سورائو زندگی کرد. بیماری برکاتی برایش به همراه داشت، چرا که او را از قید و بند زندگی روزمره آزاد کرد تا در مجموعه ی قطعات فلسفی، حسابش را با مفاهیمی مثل زندگی، ازدواج و خانواده و گناه تسویه کند. این پندها بعدها به صورت پراکنده منتشر شده است، اما روبرتو کالاسویِ ناشر و نویسنده، به طور اتفاقی دو دفترچه ی اصلی این متون را در کتابخانه ی بودلیان آکسفورد پیدا و در سال ۲۰۰۴ منتشر کرد. این یادداشت ها بازتابنده ی عصاره ی وجود کافکاست و علاقمندانِ این نویسنده را با چشم اندازی تازه از آثار یک نابغه مواجه می کند. پندهای سورائو شباهت کمی با تمام آثار مشابه قبل از خود دارد، اگرچه نزدیکی های پنهانی در کار است (شاید از همه آشکارتر با هبل و کیر که گارد، که کافکا در آن زمان مشغول خواندن آثار نفر دوم بود). در اینجا باید شباهتی مبهم با اصطلاح پندها را در نظر داشت، چون این قطعات کوتاه کاملا از شکل کلاسیک پندها- آن طور که در کارل کراوس یا در نیکلاس شاوفو می بینیم پیروی نمی کند. یا به بیان دقیق تر : این پندها در نمونه های معدودی از آن فرم تبعیت می کنند. اما در بسیاری از قطعات تا حد زیادی از فرم فاصله می گیرند.