هيچ ديداري اتفاقي نيست، همان طور كه اكنون خواندن اين سطرها توسط تو اتفاقي نيست. رفتن من به افريقا براي انجام پژوهش و ديدارم با صوفي اي كه آموزش هايش را در اين كتاب گنجانده ام هم اتفاقي نبوده است. صوفي ها مي گويند: «درد، هميشه راه را نشان مي دهد». مسئله مهم اين است كه از راه رفتن دست نكشي. كسي كه در مسير است «اميد» دارد، چون تقدير هر لحظه از نو نوشته مي شود. نمي تواني بداني در چه زماني با چه كسي روبه رو خواهي شد يا چه زماني چه كاري را انجام خواهي داد. گاهي چيزهايي كه دنبالشان مي گردي را پيدا نمي كني، اما هميشه چيزهايي كه به خودي خود پيدا مي شوند، همان چيزهايي هستند كه دنبالشان بوده اي. همان طور كه مولانا گفته است: «تو قدم در راه بگذار، راه خود را به تو نشان خواهد داد». نویسنده اين كتاب را با الهام از اساتيدي كه در مسير زندگي اش با او مشاركت كرده اند و روش هاي عملي صوفي ها كه خودش هم در زندگي اش از آن ها استفاده كرده، نوشته است تا از سختي هاي زندگي ات رها شوي، مشكلات را حل كني و به زندگي ديد مثبتي داشته باشي. نویسنده به مخاطبانش تذکر می دهد که، «اين را هرگز فراموش نكن، هر سني كه داشته باشي، هرچه بر سرت آمده باشد، دلت كه پاك باشد، داستانت پايان خوشي خواهد داشت».