«پوست» معروف ترین اثر کورتزیو مالاپارته است که در سال ۱۹۴۹ نوشته شد و جنجال های زیادی خلق کرد و حتی کار به مراکز قضایی نیز کشیده شد و چیزی نگذشت که به تمام زبان های دنیا ترجمه شد و موقعیتی فوق العاده به دست آورد. ریزبین ترین منتقدان نیز مالاپارته را نویسنده ای فوق العاده و استعدادی بزرگ شناخته اند. روبرت کمپ می نویسد: «هر صفحه ی پوست بسیار زیبا و حماسی و شاعرانه است و نویسنده اش مهارتی خارق العاده دارد. نباید به صداقت آنچه گفته شده است شک کنیم، چرا که مالاپارته خود اولین کسی است که از اثرش متأثر شده است.» مالاپارته زندگی اش را در متهم و محکوم کردن گذرانید و آثاری خلق کرد که نمایاننده ی زمانه ی ماست و وی را هم ردیف بزرگ ترین هنرمندان هان قرار می دهد. «پوست» بی شک تواناترین و پرمعنی ترین اثرش است و در آن مالاپارته به سبب جدل بسیار قوی اش، نویسنده ای چون سارتر است و به سبب تصاویر بی رحمش نقاشی چون بوش و بروگل و گویا. مالاپارته در جنگ جهانی اول داوطلبانه شرکت کرد و نشان لیاقت گرفت. پس از ۱۹۱۸، با تمام وجودش به سیاست و روزنامه نگاری پرداخت و روحیه ی ماجراجویش در این فعالیت ها بی تأثیر نبود. با روحیه ی عاصی خاص خود -نسبت به هر قید و بند سنتی ای- به فاشیسم پیوست و همزمان آن به فعالیت های مختلف ادبی مشغول شد. مالاپارته در اثر بزرگش «پوست» که از نظر نمایاندن آداب و رسوم زندگی ایتالیا پس از جنگ دوم جهانی دارای نهایت اهمیت است، قبل از هر چیز، ناظری آزاد است و نشان دهنده ی واقعیتی مشکوک.