سازمان ملل متحد سازمانی است بین المللی که 51 کشور آن را تأسیس کرده اند و اکنون 193 عضو دارد. این سازمان در مورد امور بین المللی و امور اجرایی مربوط به آن ها تصمیم می گیرد. کتاب حاضر به طور مفصل دربارۀ مقاصد و اصول این سازمان، اعضا، ارکان، مجمع عمومی و ترکیب وظایف، شورای امنیت، قراردادهای ناحیه ای، همکاری اقتصادی و اجتماعی بین المللی، شورای اقتصادی و اجتماعی، و همۀ موضوعات مربوط به این سازمان توضیح می دهد. متن منشور سازمان ملل متحد نیز ضمیمۀ کتاب است.

گام سرنوشت ساز در راستای تأسیس سازمانی بین المللی و فراگیر برای حفظ صلح و امنیت از اوت تا اکتبر ۱۹۴۴ در دامبارتن اوکس واشینگتن دی. سی برداشته شد. در این مکان نمایندگانی از چین، بریتانیا، ایالات متحده امریکا و اتحاد جماهیر شوروی جهت ارائه ی پیشنهاد پیرامون اهداف و اصول آن سازمان با یکدیگر ملاقات کردند. آنان سازمان ملل متحد را با ارکان اصلی اش مجمع عمومی، شورای امنیت، دیوان بین المللی دادگستری و دبیرخانه به همراه شورای اقتصادی و اجتماعی پیش بینی کردند. مجمع عمومی اقدام به مطالعه و ارائه پیشنهاداتی برای ترویج همکاری سیاسی، اقتصادی و اجتماعی خواهد کرد و موقعیت ها را به گونه ای تطبیق می دهد که به رفاه عمومی منجر شود. شورای امنیت مسئولیت اصلی حفظ صلح و امنیت بین المللی، شامل پیشگیری و سرکوب تهاجم را بر عهده خواهد داشت و در صورت درخواست آن، اعضای سازمان موافقت خواهند کرد، نیروهای مسلح در اختیارش قرار دهند. درحالی که جنگ به پایان خود نزدیک می شد، چرچیل، روزولت و استالین بار دیگر در فوریه ۱۹۴۵ در یالتا، کریمه ملاقات کردند. آنان با روند رأی گیری شورای امنیت موافقت نمودند؛ پیشنهاد نظام قیمومت سرزمینی را دادند؛ و خواستار برگزاری کنفرانس ملل متحد برای تدوین پیش نویس منشور سازمان جهانی پیشنهادی در ۲۵ آوریل ۱۹۴۵ در سان فرانسیسکو شدند.