رمان((کوری))، یک رمان تمثیلی است که در آن یکی یکی، افراد شهر کور می شوند و برعکس کوری معمولی، همه جا را سفید می بینند ـ (البته کوری مورد نظر نگارنده کوری معنوی است) ـ شخصیت های رمان نام ندارند و به نام های((دکتر))، ((زن دکتر))، ((دختری که عینک دودی می زد))، ((پسر لوچ)) و نظایر آن معرفی شده اند . دکتر فکر می کند این کوری مسری است و بیماری از مریضش به او سرایت کرده، بنابر این، قضیه را به رئیس بیمارستان، سپس به وزیر اطلاع می دهد .به این ترتیب، با اقدام دکتر، کورها در تیمارستانی متروکه قرنطینه می شوند .در این گروه تنها زن دکتر چشم هایش می بیند، ولی وانمود می کند که کور است .او با سختی و مرارت های بسیار برای گروه شش نفریشان غذا پیدا می کند و آن ها را راهنمایی می کند ;تا این که کوری تمام شهر را فرا می گیرد و طی آتش سوزی ای کورها از قرنطینه آزاد می شوند و ....