«کلوی» دختربچه ای از یک خانواده مرفه است که هر روز در راه مدرسه آقای «بوگندو» را می بیند. او پیرمردی بی خانمان است که روی نیمکت پارک می نشیند. سرانجام کلوی شجاعتش را جمع می کند تا با این پیرمرد مهربان که چشم های غمگینی دارد، صحبت کند و به این ترتیب دوستی آن ها آغاز می شود. هنگامی که به نظر می رسد آقای بوگندو را می خواهد از شهر بیرون کنند، کلوی او را در انبار خانه شان مخفی می کند و در حالی که سعی می کند این راز را پنهان کند، متوجه می شود که آقای بوگندو هم رازی دارد.

واقعاً با کلاس به نظر می رسد نه؟ تعجبی ندارد که پدر اصرار داشت وقتی مادرشان نبود او را بابا صدا کنند زندگی کاملاً متفاوتی را دوست داشت و معمولاً تا وقتی با او حرف نمیزدند چیزی نمی گفت مرد قدرتمند و قوی هیکلی بود ولی زنش باعث میشد از درون احساس کوچک بودن کند. بابا فقط ۴۰ سال داشت ولی موهایش ریخته بود و همیشه کمی قوز میکرد. ساعت های طولانی در یک شرکت ماشین سازی در حومه ی شهر کار میکرد.

مادر پرسید: «یه سوسیس زیر دستمال سفره ات قایم کردی کلوی؟ کلوی با عصبانیت گفت: «تو همیشه واسه ی من دردسر درست میکنی این حقیقت داشت. آنابل دو سال از کلوی کوچک تر بود. از آن بچه هایی بود که پدر و مادرها فکر میکنند بی نقص هستند، ولی بچه های دیگر از آنها خوششان نمی آید چون همیشه سعی میکنند خود را خوب نشان دهند.