داده ام مالیات ایران را من به پنجاه کرور رسانیده ام راه تسخیر آسیا را من باز کرده ام لذت وزارت در این آثارهاست و من هنوز نتوانسته ام بفهمم چه طور می شود که یک وزیر ایران آن لذتهای روح پرور را میگذارد و عمر خود را در آرزوی بازیچه های تشخص بی معنی تلف میکند؟ چهل سال است لورد بالمروستون وزارت می کند. همیشه مقروض بوده است و در عمرش نه یدک داشته است نه فراش الان از وزارت معزول است و اشخاصی که کرورها دارند فخر میکنند که دو دقیقه با او حرف بزنند. اگر می خواهید مستحق لقب وزارت باشید همت خود را یک قدری هم صرف این نوع وزارت نمایید. هرگاه بدانید دولت ایران مستعد چه تغییرات بزرگ شده است و اگر تصور نمایید که به اندک همت شما چه نوع معجزه های عظیم در مملکت ظهور خواهد کرد ملاحظه ظهور یکی از آنها را بر کل آرزوهایی که دارید ترجیح خواهید داد.

وزیر - حالا چه کنیم که آن معجزه ها ظهور بکند به چه تدبیر دولت ایران را صاحب یک کرور لشکر بکنیم؟ رفیق - به همان تدبیر که صاحب کتابچه ی غیبی تکلیف می کند. 
وزیر - عجب اسباب معجزه پیدا کرده اید از آن چند ورق تحریر نامربوط چه خواهد شد؟ از یک خواب دروغ مردکه ی بی سواد چه حاصل؟ من قسم می خورم که آن چه نوشته است. خودش هم نمی فهمد مالیات غیر مستقیم یعنی چه؟ مجلس تنظیمات چه دخلی دارد؟ یعنی این قدر خاک بر سر ما شد که پس از خدمت سه پادشاه بزرگ، پس از چند سفر خراسان که سوار ترکمان راهها را مغشوش کرده بود و هیچ صدایی در اردوی ما بیرون نمی آمد حالا من بیایم و ریشم را بدهم به دست چند نفر جهال و هر قانونی که می خواهند بگذارند در صورتی که هیچ قانونی بهتر از عهد خاقان مغفور که پسرهایش هر کدام یک سلطان مقتدر بوده و جميع دول در کمال تزلزل تملق می کردند