«زندگی به روایت چخوف» کتابی است شامل یک نوول و چند داستان کوتاه از نابغه ی ادبیات روس: آنتوان چخوف. اکثریت قریب به اتفاق آثار چخوف منعکس کننده ی شرایط خاص تاریخی روسیه ی تزاری است. جهل و فقر دهقانان، سنت های منحط و غیرانسانی، ستم های بی اندازه ی ملاکین و عوامل سرکوب تزاری، روابط و زندگی پوچ و بی هدف و پر از فساد طبقه ی متوسط تازه به دوران رسیده و زندگی پر از ابتذال، تملق و ریاکاری کارمندانی که جز حفظ موقعیت اداری و چاپلوسی رؤسا چیز دیگری در زندگی شان وجود ندارد، همه و همه، با ظرافت و سبکی پخته و منسجم در نمایشنامه ها و نوول ها، داستان های کوتاه و حتی نوشته های فکاهی چخوف منعکس شده اند و همگی آن ها نشان دهنده ی آن مکان و شرایط خاص تاریخی اند که روسیه ی تزاری در آن قرار داشت. بدین ترتیب، آثار او دادخواستی علیه تمامی پلشتی ها و بی عدالتی هاست و هیچ گاه طراوت و تازگی خود را از دست نخواهد داد، چه برای مردمی که ظلم و بی عدالتی و خرافات هنوز در جامعه ی آنان حکم فرماست و چه برای آن هایی که مدت هاست چنین شرایطی را پشت سر گذاشته اند، آثار چخوف چون اسنادی معتیر و تاریخی باقی خواهد ماند. از این روست که نمایشنامه ی باغ آلبالو فقط در دهه ی پنجاه بیشتر از صدبار و با مدت های نمایشی طولانی در بزرگ ترین تئاترهای لندن به نمایش درمی آید و هیچ گاه صحنه ی تئاترهای کوچک و بزرگ سایر کشورهای جهان از نمایشنامه های او خالی نشده و نمی شود. با وجود اینکه صد و اندی سال از نوشتن نمایشنامه ی دایی وانیا می گذرد، هنوز اجرای آن مایه ی افتخار بزرگ ترین تماشاخانه ها و کارگردانان و هنرپیشگان جهان است. طنین ضربه های چکش مورد نظر چخوف که باید بیدارکننده ی وجدان های خواب زده و ناآگاه باشد با انتشار نوول موژیک ها با صدای بیشتری پژواک یافت. چخوف در این نوول و چند رمان و داستان متعاقب آن، وضعیت نابسامان و غیرانسانی روستاییان روسیه ی تزاری در دهه ی ۹۰ قرن نوزدهم را با رئالیسم پرخون و گزنده ی خود به انتقاد می کشد. موژیک ها چونان حقیقت تردیدناپذیری در محکومیت ظلم و ستم طبقاتی در محافل مختلف روسیه ی آن زمان مطرح می شود. چخوف تنها تصویرگر شرایط اجتماعی بد و غیرانسانی خلقش و افشاگر صرف نابسامانی ها و نامرادی ها نیست. در اکثر داستان ها و نمایشنامه های او، همدردی عمیقی با طبقات فرودست و امیدش برای بهبود روزگار آنان به چشم می خورد. او ورای حکومت ظلم و بی عدالتی، آینده ای مشحون از عدالت، انسانیت و خوشبختی می دید.