به نظر میرسد این ترکیب بیش از اینکه سبب تنظیم اسمزی شود به عنوان محافظ اسموتیکی عمل میکند اشرف و فلوید (۲۰۰۷)

۴-۴-۲-۱- نشاسته

نشاسته پلیمری از گلوکز است که به عنوان منبع اصلی ذخیره قندی در اکثر گیاهان به شمار میرود این ترکیب در مواقع لزوم میتواند به سرعت به واحدهای منوساکاریدی خود تجزیه شده در نتیجه به عنوان ذخیره انرژی به وسیله گیاهان مورد استفاده قرار می گیرد. متابولیسم نشاسته به تغییرات محیطی بسیار حساس است. علاوه بر نوسانات روزانه محیط تنشهای غیر زنده همانند شوری و خشکی نیز سبب اختلال در سنتز آن میشوند در این شرایط بر میزان تجمع قندهای محلول در بافت برگها افزوده میشود. اندرسون و کوهرن (۲۰۰۱) گزارش کردند تنش خشکی سبب تجزیه و کاهش میزان نشاسته در اثر افزایش فعالیت آنزیم آمیلاز در بافت برگ آرابیدوپسیس تالیا شد در این شرایط غلظت قندهای محلول در بافت برگ افزایش یافت.

در شرایط بدون تنشهای محیطی انجام فتوسنتز بر میزان سنتز نشاسته در پلاستیدها می افزاید سنتز نشاسته از طریق فعالیت آنزیمهای نشاسته سنتتاز و ADP گلوکز پیروفسفوریلاز صورت میگیرد. نشاسته میتواند به دو شکل آمیلوز بدون انشعاب و آمیلوپکتین انشعاب دار باشد در آمیلوز گلوکز با پیوندهای ۱ ۴ بهم متصل شده اند. در حالی که در آمیلوپکتین علاوه بر زنجیره اصلی انشعاباتی با پیوند ۶۱۵ ایجاد شده اند. نشاسته مهمترین پلی ساکارید ذخیره ای در بذور و یا در لوکوپلاست های بدون کلروفیل نظیر بافتهای ساقه و ریشه است.

۵-۲-۱- نیترات به عنوان یک سیکنال
. مولکولی

بجز گیاهان خانواده لگوم سایر گیاهان از نیترات به عنوان منبع اصلی تامین نیتروژن استفاده میکنند تا به امروز مطالعات زیادی در مورد نقش نیترات در مراحل مختلف رشد گیاهان از جوانه زنی گرفته تا مرحله انتهایی رشد و تاثیری که بر عملکرد تولیدی آنها دارد صورت گرفته است. سالیانه بالغ بر ۲۰۱۰ مگا تن ماده آلی از آسیمیلاسیون نیترات در گیاهان حاصل میشود