کتاب مقدمه ای بر اکوفیزیولوژی فتوسنتر

فتوسنتز یک فرآیند فیزیکی شیمیایی است که به وسیله ی آن گیاهان، جلبک ها و برخی از انواع باکتری ها با استفاده از نور خورشید ترکیبات آلی را می سازند.

در گیاهان، جلبکها و باکتریهای فتوسنتز کننده طی فرآیند فتوسنتز اکسیژن مولکولی به اتمسفر رها و گاز دی اکسید کربن به منظور ساخت هیدروکربورها از اتمسفر برداشت میگردد.

به این فرآیند فتوسنتز اکسیژنی میگویند که در صفحات بعد در مورد آن توضیح بیشتر ارائه خواهد شد.

دیگر انواع باکتری ها انرژی نورانی را به منظور ساخت ترکیبات آلی به کار میبرند اما طی آن اکسیژن تولید نمی شود که فتوسنتز غیر اکسیژنی نام دارد فتوسنتز انرژی لازم را برای زنده ماني تقريباً كل حیات در سیاره ی زمین تأمین میکند و بر این مبنا اتمسفر را برای ما و دیگر موجودات زنده ی هوازی تلطیف و قابل استفاده مینماید علاوه بر این سوخت های فسیلی که امروزه منبع مهم و قابل توجه برای فعالیتهای انسانی است، توسط موجودات فتوسنتز کننده قدیمی حاصل شده اند. 

می توانند به صورت مواد یکسان عمل کنند و یا این که آیا ترکیب اسید آمینه پروتئین نقش عمده در تغییر میزان انتقال الکترون دارد؟ مثلاً برخی نظر داده اند که آمینو اسیدهای معطر ممکن است مسیر ویژه ای را ایجاد کنند که انتقال الکترون بین دهنده و گیرنده ی الکترون را آسان کند.

۳-۶ فتوسنتز جهانی و اتمسفر

مقدار گاز کربنیک برداشت شده از اتمسفر در هر سال از طریق فتوسنتز اکسیژنی بسیار عظیم و حجیم است. برآورد گردیده است که موجودات زنده ی فتوسنتتیک ۱۵ ۱۰×۱۰۰ گرم گاز کربنیک را در هر سال از اتمسفر زمین برداشت میکنند که این مقدار برابر با ۱۸ ۱۰×۴ کیلوژول انرژی ذخیره شده به صورت کربن آلی تثبیت شده است. این مقدار انرژی تقریباً برابر با ۰/۱ درصد انرژی نورانی قابل رؤیت خورشیدی است که در هر سال به زمین تابیده می شود. در هر سال کربن تثبیت شده از طریق فتوسنتز توسط موجودات زنده برای زنده ماندنشان یا از طریق سوختن اکسید میشوند. نتیجه این است که میزان گاز کربنیک رها شده به اتمسفر زمین از طریق موجودات زنده بیشتر از مقداری است که از طریق فتوسنتز برداشت می گردد.

۱۵ مقدار کربن آزاد شده از طریق موجودات زنده حدود ۱۰×۲/۱ گرم در سال است که به این مقدار کربن حاصل از سوختهای فسیلی هم اضافه میشود که میزان آن ۱۵ ۱۰×۵ گرم بر سال میباشد. اقیانوسها بارکربن اضافه شده به اتمسفر در هر سال را کاهش میدهند و مقدار آن حدود ۱۵ ۱۰×۲ گرم بر سال است. این کربن سرانجام در کف اقیانوس ها ذخیره می گردد. گرچه این برآوردها از منابع تولید کنند و فروکش کننده گاز کربنیک مطمئن و دقیق نیست، میزان تراکم خالص این گاز در اتمسفر رو به افزایش است.