کتاب حاضر حاصل درس گفتارهای «هانا آرنت» ـ فیلسوف قرن بیستم ـ در آوریل 1956 در دانشگاه شیکاگو است. آرنت در این درس گفتارها متذکّر می شود که مصنوعیت مدرن به هیچ وجه شبیه صناعت جهانی پایداری نیست که تمدّ ن های پیشین در متن آن به سر می بردند. اشیاء، اثاثیه و خود خانه ها به صورت اقلام مصرفی در آمده اند و این در حالی است که روندهای خودکار تولید، ضرباهنگی شبه طبیعی پیدا کرده اند که آدمیان ناگزیر بوده اند خود را با آن میزان کنند. جای دیگری از وضع بشر، آن چه را روی داده است، رشد غیرطبیعی امر طبیعی یا نوعی رهاسازی روند زندگی توصیف می کند، زیرا به زعم وی، مدرن سازی در کار افزایش تولید، مصرف و زاد و ولد بسیار قابل و تواناست به گونه ای که نوع بسیار توسعه یافته ای از بشر پدید آورده است که بیش از هر زمانی در گذشته، تولید و مصرف می کند. ادّعای آرنت این است که از وقتی این دغدغه های اقتصادی، کانون توجّه عمومی و سیاست عمومی شوند، بهایی که پرداخته شده تخریب جهان بوده است و تمایل روزافزون انسان ها به مصرف. دامنة این کتاب به سه مبحث اصل زحمت، کار و عمل محدود می شود. فصل آخر کتاب به عصر مدرن اختصاص دارد.