روبسپير و حكومت وحشت ماكسيمليان روبسپير (1794-1758) عضو یک جناح سياسي انقلابی و تندرو به نام ژاكوبن ها بود. وي در طول دوران وحشت (1794-1793)، دوراني كه هزاران تن از اشراف و رقباي سياسي اعدام شدند، رهبر ژاكوبن ها بود. در پايان، گردن خود او را نيز با گيوتين قطع کردند. آرمان هاي دموكراسي در کشاکش آشفتگی ها و بهم ریختگی اوضاع غرق در خون شده بود. رأي به نفع حزب بعد از وقوع انقلاب کمونیستی و مرگ لنین بالاخره در سال1928، ژوزف استالين (1953-1878) كنترل روسيه شوروي را به دست گرفت. در عكس، وي رأي خود را در مسكو در سال 1937 به صندوق مي اندازد. اگرچه در زمان حكومت استالين حق رأي همگاني برقرار بود، ولي نامزدهاي انتخاباتي توسط رهبران حزب كمونيست برگزيده مي شدند و رقيبي در برابر اين منتخبان وجود نداشت. استالين ديكتاتورانه و با اقتدار فرمانروايي كرد. دموكراسي و عدالت دموكراسي ممكن است منصفانه ترين راه براي سازماندهي حكومت باشد، ولي ضامن ايجاد جامعه اي عادلانه نيست. هزاران سال، هندوستان به صورت جامعه اي تقسيم شده بين طبقات اجتماعي تغييرناپذير به نام كاست، شناخته مي شد. در سال 2006، زماني كه دولت هندوستان پيشنهاد كرد برخي از ظرفيت دانشگاه ها به افراد فقير متعلق به پايين ترين كاست ها اختصاص يابد، اين دانشجويان پزشكي كه اهل ايالت آمريستار هستند، به اعتراض شديد دست زدند. آنها عقيده دارند، معيار ورود به دانشگاه بايد توانايي افراد باشد. نه وابستگی آنها به طبقه و یا قوم خاصی هرچند فقیر و تهی دست.