پشتیبانی موجه از امام مسقط در مقام بریتانیا قاعدتاً نمی تواند مایه رنجش حکومت دیگری شود. ۱

کاپیتان سیتون که عملیات دریایی خود را تقریباً محدود به قواسم کرده بود، در مأموریت خود کامیاب شد و دزدان دریایی در فعالیت خود دچار دشواری هایی شدند. اما حکومت انگلیسی هند نه کاملاً دریافت که دزدی دریایی تا چه اندازه ریشه دار است و نه به این نکته و قوف یافت که احتمالاً با چنین عملیات نظامی محدودی یا با نظارت موقت و گهگاهی بدون تأمین ضمانت برای آینده، مشکل بتوان دوام آن را در هم شکست جای شگفتی ندارد که وقتی نیروهای اعزامی انگلیس در ۱۸۱۰ به هند بازگشتند، دزدان دریایی با توانی به اندازه سابق بازگشتند و در عرض چند سال دوباره چنان فعال شدند که به لشکر کشی دیگری در ۱۸۱۹ انجامید.

در سالهای حساس میان عملیات سال ۱۸۰۹ تا لشکر کشی سرنوشت ساز سال ۱۸۱۹، خلیج فارس همچنان صحنه مبارزه میان عناصر عرب بود در حالی که سیاست انگلیس روندی تردید آمیز و بی ثبات داشت. حال وهابی ها دست بالا را در این کشمکش داشتند و به عمان و جزایر خلیج فارس از جمله بحرین و قشم یورش می آوردند و این خشم ایران را بر می انگیخت.

طبیعی بود که حکومت بمبئی و حکومت فارس مهم ترین آن است که امام مسقط ممکن است در برابر هر تجاوز بیگانه از آنها درخواست پشتیبانی کند. در پایان سال ۱۸۱۰، پس از یورش وهابیان به عمان امام از حکومت بمبئی درخواست مداخله مسلحانه و پشتیبانی از او در برابر دشمنانش را کرد و اظهار داشت اتحادش با انگلیس در سال ۱۸۰۹ وهابیان را به خشم آورده و آنها را دشمن سرسخت او می کند. گردانده است. اما این درخواست مورد توجه قرار نگرفت زیرا حکومت بمبئی ) در پیش گرفتن خصومت با وهابیان را کاری نسجیده می دانست. سپس امام به ایران روی آورد. بدین ترتیب سالم برادر امام راهی فارس شد و از حکمران این ایالت درخواست کمک کرد سالم که هدایای مناسبی تهیه شده بود، راه شیراز را در پیش گرفت. در آنجا به او قول دادند ۱۵۰۰ مرد به کمک مسقط بفرستند.