منه مال من باید به کسی که مال منه برسه بعد دیگه اون چیز مال منه، حتی اگه دو متر زیرخاک باشم، می فهمی؟ نگاهی تنفر آمیز به وی میاندازد. اوهوم میفهمم آبی در فکر فرورفته و چهره اش موذیانه میشود و چشم هایش حیله گرانه کابوت را برانداز میکند.

دارم پیر میشم - مثل یه میوه ی رسیده رو شاخه میشم سپس با اطمینانی (ناگهانی ولی هنوز که نشکسته ام - هنوز کلی سال دیگه وخت دارم به خدا میتونم پشت خعلی از جوونا رو تو هر کاری یا تو هر وخت از سال به خاک بمالم.

(ناگهان) شاید خدا یه پسر بهمون بده. بر می گردد و مشتاقانه به وی زل میزند. ینی - پسر من و تو؟

با لبخندی (فریبنده تو هنوزم قوی هستی، نه؟ غیر ممکن که نیست هست؟ امتحان میکنیم. به چی زل زدی؟ قبلاً بهش فک نکرده بودی؟ من خعلی وقته دارم بهش فک میکنم اوهوم - و خعلی وقتم هست که دارم براش دعا می کنم. چهره اش سرشار از غروری مسرت بخش و نوعی خوشحالی معنوی میشود. داشتی دعا میکردی آبی؟ واسه یه پسر؟

یوجین اونیل، نمایش نامه نویس شهیر آمریکایی پدر معنوی ادبیات نمایشی شاخص آمریکا و همچنان از برجسته ترین نمایش نامه نویسان جهان به شمار می رود.

هوس زیر درختان نارون که در رؤیا به اونیل الهام شده است از اوج احساسات وی سرچشمه گرفته و نمایانگر روح رنج کشیده ی اوست که در عرض سه سال به سوگ سه نفر از نزدیک ترین افراد خانواده اش نشست. در این نمایشنامه اونیل با عاریه گرفتن بخشی از مضامین نمایشنامه های یونانی از جمله اودیپوس، فدرا و مدنا و آمیختن آن با زندگی افراد عادی در قرن بیستم شرایط جدیدی را ایجاد کرده و بیننده را به تماشا و تفکر درباره ی کنش ها و واکنش ها شخصیت ها را می دارد. قرار گرفتن درون مایه های کهن یونانی همچون فرزند کشی، پدرکشی و روابط نامشروع در داستانی واقع گرا و با شخصیت هایی از مردم عادی شدت احساسات آدمی را به نحو رمزآلودی ارائه می دهد. واضح است که اعمال اکثر قهرمانان نمایش نامه های یونانی تحت تأثیر خدایان یونانی بوده است؛ اما در این نمایش نامه با توجه به نامعلوم بودن انگیزه و دلایل منطقی شخصیتهای هوس زیر درختان نارون از انجام اعمال ناپسند اونیل...