کتاب واهمه های با نام و نشان

کتاب حاضر، مجموعه نامه هايي است كه بهوميل هرابال (1914ـ1997) در خلال سال هاي 1989 تا 1991 براي ايپريل گيفورد (كه هرابال به زبان خودش او را دوينكا مي ناميد) نگاشته اما هرگز پست نكرده است. اين نوشته هاي گاه شمار تمامي رويدادهاي شاخص زندگي اوست كه اغلب اوقات از پشت پنجره كافه هايي كه پاتوقش بودند شاهدشان بوده است. هرابال، با همان روايت گرمي كه به شيوه جريان سيال ذهن بازگو مي شود و مشخصه سبك او شده، شرحي طنزآميز و گاه تكان دهنده از زندگي در پراگ تحت اشغال نازي ها، پراگ تحت سلطه كمونيسم و بعد وجد كوتاه مدت پس از انقلاب 1989 ارائه مي كند. تكه هايي هم از خاطرش از سفر به بريتانيا و ايالات متحده آمريكا مي رود. واهمه هاي با نام و نشان تركيبي است خارق العاده از تاريخچه شخصي و تداعي هاي ذهني در نثري شاعرانه.