نکته ی قابل ذکر دیگر آن است که برخی کلمات ضبط قزوینی مسلم است که نادرست و اشتباه تایی بوده و اشراف قزوینی بدان محرز است؛ اسفهسلای، تنسیها، تنادیر، جسن، استحازت و... که با توجه به این که نسخه ی مذکور چاپی است حدس قریب به یقین برده شد که از اشتباهات چاپی بوده لذا به صورت رایج اصلاح شد و توضیحی هم برای آن نوشته نشد.
۱۱۴۳ نکته ی مهم دیگر آن است که رسم الخط متن در مورد کلماتی مانند قضاه، کفاه، دهان و غیره متفاوت است یعنی گاهی با «ه» و گاهی با «ت» آمده چون هر دو ضبط درست بوده ولی در این شرح 
به صورت رایج قضات و کفات و.... نوشته شده است. ۱۲ کلماتی که به همزه ختم میشده مانند رعایاء در اضافه به کلمه ی بعدی به «ی» تبدیل شده است و به صورت رعایای نوشته شده است.

مراحل شرح اثر

این متن در واقع از امهات است و بسیاری از لغات آن در سایر آثار منثور ادب فارسی به وفور وجود دارد لذا فهم آن به فهم سایر متون نیز یاری می رساند. 
۱ برای شرح لغات و تعبیرات و جملات عتبه که بر ۴ نوع ،عربی، ترکی، فارسی و عبارات بسیار مغلق و پیچیده هستند عمدتاً از آثاری مانند مجلدات ۲۷ گانه ی دهخدا، المنجد، فرهنگ شاهمرسی و آثار مشابه سبکی مانند مقامات حمیدی تاریخ غازانی تاریخ جهانگشای جوینی و ... استفاده شده است. در این کتاب با این که تصحیح شده بسیاری از اشتباهات فاحش و غلط های آشکار متن هم چنان باقی بود که ناشی از اشتباه نساخان و بعضاً غفلت مصحح اثر است لذا برای شرح این کتاب لازم بود ابتدا این اشتباهات در متن روشن و اصلاح شود.