سومین اثر از مجموعه ی "جوانان و فرهنگ جهانی" که توسط نشر سخن منتشر می شود به معرفی و بررسی آثار شاعر و عارف ایرانی سده ی هفتم، مولانا جلال الدین محمد بلخی (مولوی)، اختصاص دارد. به اعتقاد نویسنده با سیر در آثار مولانا، آدمی جوهر ذات خویش را که همان شادی و روح و راح و مستی است می یابد و می کوشد تا خویش را از هرآن چه غیر از شادی و آزادی و سرمستی است پاک کند. دیباچه ی کتاب به داستان نی و اشارتی به احوال و اطوار عشق و بیان گوشه هایی از کلام آهنگین مولانا اختصاص دارد. قطعات گزیده ی کتاب نیز به ترتیب یک قطعه از مثنوی و یک غزل و یک قطعه از فیه مافیه (مقالات مولانا) است. نویسنده افزون بر ترجمه و تفسیر ابیات و عبارات به ذکر معانی واژه ها، وزن عروضی هر شعر و ضرب آهنگ آن نیز پرداخته است. در مجموع ۳۶۵ شعر و حکایت به دین گونه بررسی شده است. مصحح از نسخه های مرحوم فروزان فر و نسخه ی کلاله ی خاور، نسخه ی وقار و هم چنین نسخه ی قونیه بهره برده است، اما نسخه ای را اساس کار خود قرار نداده بلکه ذوق و شیوه ی سخن پردازی مولانا و شناخت عرفانی و فلسفی او را ملاک انتخاب ابیات و نسخه ی بدل ها دانسته است.