امروزه زنان در جامعه ایران نه تنها در عرصه های آکادمیک و حرفه ای وارد شده اند؛ بلکه این حضور جدی و کم نظیر آنان به عنوان کنشگری فعال و استراتژیست یک شهر، علی رغم تمام مشکلات موجود گفتمان معماری و شهرسازی را به چالش کشیده است. بررسی تاریخ طراحی معماری نشان میدهد که تا پایان دوران مدرن برای زنان معمار جایگاه مناسبی تعریف نشده بود با شروع دوران پست مدرن زنان توانستند گام به گام توانایی های خویش را در عرصه طراحی ثابت کرده و فضایی برای طراح معمار بودن خویش بسازند. گرچه این جایگاه همچنان با توجه به وضعیت موجود نظیر درآمد نابرابر نسبت به همکاران مرد مدت زمان زیاد ساعات کاری حاکمیت قواعد نظام مردسالارانه در محیط کار جلوگیری از پیشرفت و گماردن آنان در کارهای فرعی و غیره با ایده آل حضورشان در جامعه معماری و شهرسازی فاصله بسیار دارد.

معماری صادق بود که شافلر آن را در میان مردانه ترین هنرها به شمار می آورد. به این ترتیب وی اظهار داشت: زن باید از معماری بسیار فاصله بگیرد [۶] در واقع شافلر معتقد بود که مردان با خصوصیات زنانه نیز باید از ورود به این حوزه اجتناب کنند. سال بعد وی با نوشتن درباره ماهیت اثر یک معمار بر مردانگی متعالی مورد نیاز تأکید کرد. وی اظهار داشت: «زمانه ما برای مردانی که به یکباره قادر به ایده پردازی و عمل اند، اضطراب آور است [۷].» معمار تمایلات متعالی مرد را دنبال میکند و خصوصیات عالی و مردانه را در اختیار دارد [۸] شافلر قاطع جدی و مستبد مدعی «مرد عمل» بود [۹] دو سال بعد معمار آلمانی اتو بارتنینگ در مقاله ۱۹۱۱ خود با عنوان «آیا زنان باید به ساخت و ساز بپردازند؟ این تمایلات را منعکس کرد بارتنینگ نیز مانند دیویسون به این ایده کاملاً بی علاقه بود و ادعا میکرد که زنان معماری زنانه یا ضعیفی ارائه میکنند زیرا آنها به همه خواسته های مشتری گوش میدهند وی اصرار داشت که رویکرد مشارکت در طراحی آرمان مردانه استقلال معمار را تضعیف میکند به ویژه بارتنینگ مشارکت زن خانه دار را در فرایند طراحی رد کرده و اظهار داشت رؤیاهای اغلب مشکل ساز» او «قانونی بودن قطعی طرح را از بین میبرد و منجر به تسلط «حاشیه» بر اساس و بنیان آن میشود که وی آن را معماری زنانه نامید به نظر وی معماری قوی از روند مشخص مردانه ای ناشی میشود که لزوماً وابسته به رقابت و خصمانه است معمار دیدگاه خود را در مواجهه با «مبارزات سختیها و سوءتفاهمها تحقق بخشیده و وضع میکند. با این حال در نهایت بارتنینگ نسبت به همکاران مرد ناخشنود خود درباره زنان معمار نگرانی کمتری داشت.