نوزاد از همان لحظه ای که متولد میشود چشمانش را به سوی دنیایی از ناشناخته ها می گشاید.

او شما را می بیند، صدایتان را میشنود و وجودتان را حس میکند. نوزاد در تماس با دنیای اطراف تمام اطلاعات لازم را برای رشد و تکامل خود دریافت می کند. سریع ترین و مهم ترین تحولات رشد انسان در اولین سال زندگی از بدو تولد تا یک سالگی رخ می دهد. آری نوزاد انسانی واقعی است؛ انسانی کوچک اما در عین حال بسیار بزرگ دنیای او چگونه دنیایی است؟ آن را چگونه میبیند؟ چگونه می آموزد؟ و بالاخره شما پدر و مادر پدر بزرگ و مادربزرگ و اطرافیان چه نقشی در رشد و فراگیری او دارید؟ چگونه میتوانید او را همراهی کنید؟ هدف این نیست که از نوزاد نابغه ای بسازیم که با هم سالانش متفاوت باشد. کوشش ما فقط این است که برای کمک به رشد مطلوب دنیایش را بشناسیم و توانایی هایش را درک کنیم

 دریا هم جزر بود؛ یعنی عمق آن قدر بود که خیلی ها را غرق کند. اما غول ها می توانستند دنبال طعمه بگردند. خیلی از شناگرها یکدفعه زیر آب غیبشان میزد یا قایقها موقعی که یکی از مسافرانش را داشتند از توی آب بیرون میکشیدند چپ میشدند اما باز هم آن نجات دهنده ها بر می گشتند به ساحل یا حتا از کشتی میپریدند توی آب تا آدمها را نجات بدهند. خود من را همین طور نجات دادند من هم یکی از کسانی بودم که خواستند شنا کنند. کشتی ها خیلی نزدیک تر از واقعیت به چشم می آمدند. من هم شناگر خوبی بودم اما بعد از پیاده روی از بهاونگر و بعد از یک روز تمام تقلا برای نجات جانم، آن قدر قدرت نداشتم که به پشت روی آب معلق بمانم. وقتی به کشتی سعادتم رسیدم، آن قدر هوا در ششهام نمانده بود که داد بزنم و کمک بخواهم. پل متحرک یا نردبان هم نداشتند. انگار انحنای نرم بدنه ی کشتی هم من را از دید پنهان میکرد روی فولاد بدنه کوبیدم و با آخرین ذره ی نفسی که برایم مانده بود فریاد کشیدم.
به محض این که زیر آب رفتم احساس کردم دست قدرتمندی دور سینه ام حلقه شد. با خودم گفتم تمام شد هر لحظه توقع داشتم دندانهایش را در تنم فرو کند. اما دستها به جای این که من را به پایین بکشند به سمت روی آب هلم داد. بالاخره از روی کشتی سر ویلفرد گرنفل سر در آوردم که قایق توپ دار گارد ساحلی کانادا بود سعی کردم حرف بزنم و معذرت بخواهم که پول ندارم یا بگویم که اگر کمکم کنند برایشان کار میکنم هر کاری که بخواهند ملوان فقط لبخند زد و گفت آرام بگیر داریم راه میافتیم بعد احساس کردم عرشه لرزید و کمی یکوری شد و راه افتاد. بدترین قسمتش همین بود که موقع راه افتادن کشتیهای دیگر را میدیدیم بعضی هایشان پناهنده ی آلوده داشتند که داشتند جان میگرفتند.