در این کتاب به درون خانه های ایرانی می رویم و فرآیند تحول سبک زندگی ایرانیان را در دوره معاصر پی می گیریم. برخلاف جریان تاریخ نگاری مسلط که تاریخ ایران در دوره معاصر و پیوستن آن به دنیای مدرن را با رویکردی سیاسی روایت می کند، این تحقیق تاریخ ایران را از زاویه اندرونی ها و چینش فضاهای داخلی، ترسیم می کند. مواد و اشیایی که مصرف آن ها رواج داشته، اما به تدریج با اشیا یا امکانات دیگری جایگزین می شوند و الگوی مصرفی که به تدریج تغییر می کند و محتوای زندگی در خانه های ایرانی را نیز دستخوش مصرف مدرن می سازد. کتاب از پنج فصل اصلی تشکیل شده که در هر فصل تغییر فضاهای داخلی را در ارتباط با تأثیرگذاری شاخص ترین عنصر دوره تاریخی بررسی می کند؛ از تحول الگوی خانه داری و اقتصاد مرتبط با آن، که منطبق با فضاهای جنسیتی داخلی بودند تا تأثیرگذاری گفتمان ملی گرایی پهلوی اول، همچنین تأثیر جنگ سرد و تبلیغاتی که سعی می کردند الگوهای مصرف با نیازهای اقتصادی آن دوره را تنظیم نمایند. به همین ترتیب به تأثیر ارزش های سنتی چون قناعت در خانه های مدرن پرداخته و اخلاق شکل گرفته پیرامون الگوی مصرف جدید را نزد قشرهای مختلف مذهبی، متوسط و نخبه، بررسی کرده است. درنهایت نیز با نگاهی به تغییرات طراحی داخلی خانه ها توسط زنان در اواخر دوره پهلوی و پس از انقلاب، سیاست گذاری ها برای حوزه عمومی و حوزه خصوصی را مورد تأمل قرار داده است. در جمع بندی، کتاب، گذار به مدرنیته در تهران را با نشانه هایش به تصویر می کشد و از خلال بررسی موضوعی خُرد چون طراحی داخلی فضاهای درونی به تصویری کلی از نحوه مدرن شدن ایرانیان می رسد. این شیوه ای از تاریخ نویسی است که دیگر به روندهای کلان تاریخ باور ندارد و خودویژگی پدیدارهای تاریخی را در بستر تحولات کلان، بررسی می کند تا نشانگر مسیر تکوین آن باشد.