رمان عشق در دوران نفرت، نخستین اثر نویسنده معاصر و موفق ایتالیایی هست. وقایع این رمان در واتیکان، رم و پاریس اتفاق می افتد. زمان داستان، دوران پا گرفتن رژیم فاشیستی در ایتالیا و جنگ جهانی دوم است و با شرح دلدادگی یک دختر ملاک اشراف زاده، به نقاشی جوان و چیره دست در شهری کوچک، شروع می شود. توردی که پژوهشگر تاریخ ایتالیا است و روابط اجتماعی در حومه شهرهای بزرگ کشورش را به خوبی می شناسد، با روایت داستانی به ظاهر ساده، خواننده را با آنچه در بطن جامعه جریان دارد، آشنا می کند.

کشیش اعظم خطاب به اوبالدو و مارکزا می گوید: «صبر کنید، باید خبر مهمی به شما بدهم. در وُلتاگو مریم مقدس ظاهر شده! مارکزه ها در شرف رفتن به حومه شهر هستند تا بیست روزی قبل از رفتن به دریا استراحت کنند. برمی گردند و پرس وجو می کنند. ایمان آن ها، به ویژه مارکزا، از زمانی که دخترشان مارگریتا فرار کرده بیشتر شده است.» کشیش اعظم می گوید: «اسقف ها فِلتره و بلونو، عالیجناب جوزوئه کاتاروسی هنوز موضع نگرفته اند. واضح است که او علی رغم دین داری رایج در مورد اصالت معجزه شک زیادی دارد. این را دوستم در واتیکان به من گفت.» اوبالدو می گوید: «ما می رویم، خبرش را به ما بده، تلفن کن یا از آن بهتر، روز یکشنبه که می آیی برای اجرای مراسم نیایش و چند روز پیش ما می مانی برایمان تعریف خواهی کرد.» روزهای سپری شده در عمارت بیرون شهر یکنواخت نیست. دوستان مارکزا اِلِنا، که ویلاهایشان در همان حوالی است، به سراغش می روند یا او با کالسکه به دیدار آن ها می رود. مارکزه با لباس کامل و سوار بر اسب به همراه مباشر و چند نفر از اقوامش که تفنگ، فشنگ، نوشیدنی، نان، گوشت سرخ کرده یا املت، لیوان، مخلفات ظرف میوه را حمل می کند؛ به شکار می رود. وقتی می خواهد شکار کند و با هم طرازانش همدم شود، از چند نجیب زاده ی ساکن آن نزدیکی ها دعوت می کند تا روزی را با هم بگذرانند. بنابراین بیشتر یک مهمانی است تا شکار واقعی. درواقع او ترجیح می دهد که با دومنیکو برود؛ زیرا او هم با ملاحظه و کاردان است و هم خوش مشرب. اذعان اینکه بی مایگی او اغلب کمتر از دوستانش است برایش دردناک است، ولی این را ناگفته می گذارد. دومنیکو فلچتی دو سال از مارکزه بزرگ تر است. یک عمر است که همدیگر را می شناسند، از زمانی که پدر اوبالدو به موقع از نیش یک افعی نجات داده شده بود و به خانواده ی مباشر آینده قول داده بود او را به مدرسه ی ابتدایی بفرستد. مباشر فردی جدی و محترم است. نماد قدرت و اعتماد. او می داند چگونه از زور استفاده کند و حس عدالت ذاتی اش موجب می شود که کشاورزان در عین احترام از او بترسند. او جثه ای قوی، قدی متوسط و ظاهری عبوس دارد. کارش را کاملاً بلد است، در مورد همه چیز کنجکاو است و درباره ی مسائلی که ضروری می داند کسب اطلاع می کند. اگر از او خواسته شود دربارۀ سیاست نظری بدهد می گوید: «دوچه و اعلیحضرت شاه.» برای او دوچه مرکزیت دارد و شاه جنبه ی فرعی. مارکزه این را می داند، ولی این موضوع نگرانش نمی کند. آنچه برایش اهمیت دارد این است که او دارایی اش را حفظ می کند.