دیباچه برگردان فارسی

پس از برافتادن فرمانروایی ایلخانان دوره جدیدی در تاریخ ایران و آسیای به اصطلاح مرکزی آغاز شد. یکی از مشخصه های این دوره فقدان حکومتی متمرکز و نیرومند بود. بنابراین در گوشه و کنار قلمرو پیشین ایلخانان حکومتهای کوچک محلی سر برآوردند و برخی از آنان چنان نیرومند شدند که از صورت خاندان حکومتگر محلی به شکل حکومتی کمابیش استوار درآمدند و پراکندگی سیاسی، ستیزه میان این حکومت ها را در پی داشت. پس از آن این حکومت ها برای توسعه قلمرو و دستیابی به منافع سیاسی و

اقتصادی به رقابت با هم پرداختند.

 آن چه کما بیش به این پراکندگی سیاسی پایان داد پیدایی موج تازه ای از صحراگردان به رهبری تیمور بود تیمور از دل اتحادیه ای قبیله ای در الوس جغتای برآمد و با بهره گیری از زمینه سیاسی - اجتماعی الوس و ایران، پس از یک رشته درگیری های اولیه، سرانجام طی یک قوریلتای به امیری رسید پیدایی تیمور سرآغاز دوره تازه ای در تاریخ ایران و آسیای مرکزی شد تیمور یک فرمانروایی متمرکز نیرومند بنا نهاد و با بهره گیری از مشروعیت خاندان چنگیزی حکومت خویش را استوار گرداند. او خاندان های حکومتگر محلی را یکی پس از دیگری سرکوب کرد و حکومتی را تأسیس نمود که دامنه نفوذ آن از کاشغر تا کناره های مدیترانه نیز گسترده شده بود.

 حاکمیت تیمور فردی بود. او گرچه بنیاد حکومت خود را بر ساختار سیاسی - جنگی الوس جغتای و دیوانسالاری ریشه دار ایرانی گذاشت همه این ساختارها را به شدت تحت نفوذ خویش نگاه داشت گرچه ساختار قبایلی و پاره ای طبقات مذهبی کما بیش جدای از تیمور تکاپو داشتند.

ویژگی اصلی عهد فرمانروایی ،تیمور لشکر کشی های همیشگی بود.