کتاب همه چیز درباره انیمیشن

تجهیزات فیلم برداری انیمیشن شامل چهار تیرک بود که دوربین سنگین سی و پنج میلی متری را که در مرکز و باالی میزی قرار می گرفت نگه می داشت. دسته ای که تا اهرم دوربین ادامه داشت به آسانی در دسترس اپراتور بود و با هر چرخش دسته یک فریم از فیلم گرفته می شد. دوربین ثابت می ماند و جلوه ی اشیایی که جلو و عقب می رفتند با متحرک سازی به دست می آمد. این محدودیت ها یک امتیاز به حساب می آمد چرا که جذابیت فیلم ها نه در جلوه های فیلم برداری بلکه در سادگی طراحی آن ها بود. کارتون های این دوره جلوه ی خاصی دارند کاراکترهایی ً با پیکره هایی کامال سیاه رنگ و چهره های سفید ماسک مانند)بیشتر شبیه تصاویر گرافیکی از حاالت چهره اند( در میان مناظری پراکنده در دریایی سفیدرنگ حرکت می کنند افقی ساده نشانه ای از سقف یک خانه در دوردست یک درخت و یک نرده پس زمینه را تشکیل می دهد. فیلم های کوتاه به شدت از کمیک استریپ ها وام می گرفتند و همان ترکیب بندی ها و بالن های گفتار گاه وبی گاه را به کار می بردند که وقتی قرار بود در صحنه ای خوانده شوند همه حرکت ها متوقف می شد. علت انتخاب این نوع سبک اجرا به هزینه های پایین تولید و برنامه ی کاری سریع برمی گشت. توزیع کننده ها هفته ای یک حلقه کارتون سیاه و سفید که بخشی از برنامه سینماها بودند درخواست می کردند. در واقع این کارتون ها مانند پیش غذایی قبل از غذای اصلی )فیلم سینمایی( بودند. مردم برای تماشای فیلم های بلند باستارگان واقعی می رفتند که در میان شان تبلیغاتی هم داشتند فیلم کوتاه می توانست به آسانی کنار گذاشته شود. خوشبختانه کارتونیست ها به زودی دریافتند که کاراکترهای جذاب انیمیشنی می توانند تماشاگران خاص خود را پدید آوردند.