«مردانگی ایرانی» عنوان کتابی است به قلم سیوان بالسلو که نشر همان آن را به چاپ رسانده است. گذار از حکومت سلسله ی قاجار به حکومت خاندان پهلوی تغییراتی را در عرصه های سیاسی، اجتماعی و فرهنگی ایران ایجاد کرد. این کتاب با تمرکز بر مفهوم مردانگی در ایران، انگارها و باورها، قوانین و مقررات، جنبش های سیاسی و رویّه های اجتماعی مردان را واکاوی می کند تا نقش آنان را در تاریخ اخیر ایران، از دید مطالعات جنسیتی، روشن کند. بالسلو در این کتاب نشان می دهد که چگونه مردان در دوره ی رضاشاه متفاوت از اواخر دوره ی قاجار لباس می پوشیدند، عمل می کردند، سخن می گفتند و فکر می کردند. به علاوه، توضیح می دهد که چطور انگاره ی مرد ایرانی شایسته طی آن دهه ها تغییر کرد. او، با شرح اینکه چگونه طبقه ی ممتازِ در حال ظهورِ مردانِ تحصیل کرده در غرب، در بخشی از کوشش خود برای کسب تفوق سیاسی، اجتماعی و فرهنگی، الگوی تازه ای را از مردانگی ساخت و ترویج کرد، بیان می کند که چگونه این الگوی تازه بازتاب دهنده ی تحولات گسترده تری از جمله ظهور ملی گرایی و فرایند نوگرایی، در جامعه ی ایرانی آن زمان است. این کتاب با موضوع ظهور و توسعه ی الگوی جدیدی از مردانگی سروکار دارد که در اواخر قرن نوزدهم در ایران تطور پیدا کرد و متعاقباً در دوره ی رضاشاه پهلوی، تفوق و استیلا یافت. این کتاب آرمان ها و تصاویری را دنبال می کند که مردانگی مسلط جدید را شکل داد و نمودها و رفتارها و تجارب مردان ایرانی که تجسم این نوع از مردانگی بودند و به آن می پرداختند و تقلیدش می کردند یا اصلاً آن را نمی پذیرفتند. در ایران اواخر قرن نوزدهم «مرد واقعی» به حساب آمدن معنای کاملاً متفاوتی داشت تا ایران میانه ی قرن بیستم. در دوره ی رضا شاه، مردان به شیوه ای جدید زندگی می کردند، لباس می پوشیدند و رفتار می کردند؛ همچنین، عقاید و باورهای جدیدی درباره ی علم، آموزش، میهن پرستی، عشق، ازدواج، تمایلات جنسی و بدن خود داشتند. این تغییرات تصادفی نبود، همان طور که مردانگی ناشی از طبیعت نیست، بلکه متأثر از تاریخ است، این موارد هم مشروط به عملکرد نیروهای اجتماعی_فرهنگی و سیاسی به خصوصی بود، به شیوه ای فرهنگی تولید می شد و افراد و گروه ها آن را فعالانه و از طریق القا و اجبار ترویج می کردند. این کتاب نگاهی دارد به مردانی که حامی این مردانگی جدید بودند و آن را تجسم می بخشیدند و نیز به این که چگونه مجموعه ای از تصاویر، عقاید و رویه ها در خدمت علایق اعتقادی و مادی قرار می گرفت. همچنین، نظری می افکند به مردانی که مشمول مردانگی جدید نمی شدند و اینکه مردانگی های متفاوت ایشان چگونه تصویر و تصور می شد. مطالعه ی شکل گیری و تغییرات مردانگی سلطه گر در ایران به خودی خود مهم است؛ البته کتاب حاضر مطالبی بیش از این ارائه می دهد. جست وجوی آرمان های مردانه ی متغیر و نمودها، رفتار و هنجارهایش به ما امکان می دهد برخی از مهم ترین و پژوهیده ترین فرایندها را در تاریخ ایران نوین، از منظر جنسی جدیدی بیازماییم: منظری که زنان در مرکز توجهش نیستند. ایران در طول دوره ای که در اینجا بررسی می شود، ظهور میهن پرستی، پدید آمدن طبقه ی ممتاز جدید شهری و پیدایش و توسعه ی شیوه های جدید آموزش را تجربه می کند. در این دوره، ایران شاهد پروژه های گوناگون تجددگرایانه است، از تأسیس دولت مرکزی، دیوان سالاری دولتی و ارتش، از طریق ایجاد زیرساخت های حمل ونقل و ارتباطات گرفته تا معرفی و استفاده از پوشاک غربی، فعالیت های اوقات غربی و اشکال جدید خانواده. با اینکه بسیاری از پژوهش ها در سال های اخیر، به جنبه ی جنسیتی این فرایندها توجه کرده اند، معمولاً تمرکزشان یا بر زنان بوده یا بر تأثیراتی که این نوگرایی ها بر زندگی زنان داشته است. این کتاب بر آن است که این پژوهش ها را با تمرکز بر طرف مذکر معادله ی جنسیت تکمیل کند.