باور کنید ژاپنی من گیج کننده تره هم خودمو هم شنونده رو پاک گیج می کنه. قبلاً گفتم که میدونم کی خانوم برودی رو به قتل رسونده منظورم از این حرف این بود که تقریباً مطمئنم که این قتل و قتل دیگر باهم مرتبط هستند.

ناگا با معصومیت گفت: «کدوم قتل؟»

جسدی که زیر استخر پیدا شده مطمئنم که همون شخصی که اون جسد رو اونجا گذاشته قاتل خانم برودی هم هست.»

ناگا با تائید گفت: «آهان، فهمیدم خوب حالا اومدی پیش این پیرمرد ژاپنی بیچاره و ازش میخوای که اسم گروهی که الکس برودی در ساخت و ساز استخر باهاشون کار کرده رو بهت بگه و وقتی هم گفت تو هم این اشخاص رو سبک و سنگین کنی تا بفهمی قاتل کی بوده.»

«دقيقاً.»

ماسائو این جوری مهارتت در زمینه جرم و جنایت زبانزد خاص و عام شده؟

متنفر بود از این که کسی دستش بندازه حتی دایی کتی که سالها به خاطر او مزیت هایی به دست آورده بود اگر همچین مهارتی داشته باشم اصلاً لیاقتش

رو ندارم من توی تاریکی میرم و دنبال سراب میگردم و به امید شانسم. خواهرزاده جان از کجا بدونم چه کسی برای الکس کار می کرده؟ سی سال پیش بوده برای ساخت استخر باید بری دنبال کسایی که روی بیل مکانیکی کار میکنند و معمار و حفار رو پیدا کنی استخر توی گل ولای حفر شده بود یا

گرانیت پوسیده داشت؟

گرانیت پوسیده.»

برای جسد گودال کنده بودن؟

«دقیقاً.»

پس دو تا احتمال وجود داره ماسائو اگر قاتل شخص پرانرژی و پرزوری بوده باشه بعد از این که کارکنان همون روز بعد از کار رفتند اونجا برگشته

نام اصلی کتابی است که در دست دارید، با توجه به این که در زبان انگلیسی معنایی دو پهلو دارد که قابل ترجمه به فارسی نیست. نام استخری که دیگر نبود را برای آن برگزیدیم فاست حرف هایش را از زبان کاراکترهای داستانی میزند و انتقادات معقول خود از سیاست سرمایه سالاری ، نژاد پرستی سوء استفاده از قدرت و بوروکراسی به روشنی میزند بی آن که از مک کارنیسم پنهان جامعه هراس ی به دل راه دهد. جان کلام این که این نویسنده بزرگ حرفهای ارزنده اش را در قالب داستان جنایی وارد می کند بی آن که آن را شعار زده کند یا از جذابیت داستان بکاهد.

د مثل دلهره

هر نویسنده ای ژانری را برای خود انتخاب کرده است که به آن علاقه داشته برخی نویسندگان در ژانرهایی مختلف قلم زده اند که تنوع آثار و گستردگی مخاطب برای آنها پدید آورده است. متاسفانه ژانر جنایی و معمایی با وجود استفاده بسیار و تولید آثار ادبی ارزشمند در آن جدی گرفته نشده اند و هستند نویسندگان بزرگی که آثار عمیق و بزرگ منتشر نشده ای به زبان فارسی دارند که متاثر از همین دید اشتباه است.

گراهام گرین جان لوکاره پرل باک ها وارد فاست، جان بنویل ارنست همینگوی ویکتور هوگو ویليلام فاکنر مارک تواین ایزاک آسیموف آندره موروا ، فردریش دورنمات فئودور داستایوسکی ژرژ سیمنون پاتریشیاهای اسمیت جان اشتاین یک جی بی پریسلی و بسیاری دیگر از بزرگان ادب که اسامی آنها به چند صفحه می رسد داستانهایی با محور جنایت و معما دارند که برخی از آنها در فهرست صد رمان برتر جهان هستند. همه این آثار از تعلیق و دلهره استفاده کرده اند تا برای مخاطب جذابیت بیشتری داشته باشند. کتاب دلهره، مجموعه ای از بهترین انتخابهای ادبی با ترجمه های خواندنی گروه مترجمان برگردان و ویراستاری روان برای سرگرمی و آموختن و لذت بردن از ادبیات در کنار هم است.