کتاب بزرگ ایده 7

«کتاب بزرگ ایده» اثری است از اریک بورک که نشر قطره آن را به چاپ رسانده است. ایده ی یک داستان مسئله ی اصلی آن است. ایده درباره ی چیزی است که کاراکتر اصلی در طول داستان با آن روبه رو می شود یا تلاش می کند آن را به دست آورد. سختی موضوع، اهمیت آن برای کاراکتر و مخاطبان، مسائل دیگر و موانعی که در مسیر حل مسئله ی اصلی وجود دارند و کارهایی که کاراکترها برای حل آن ها انجام می دهند، داستان اصلی را شکل می دهند. این ها همان چیزهایی هستند که مخاطبان و خوانندگان حرفه ای در پی دریافت آن ها از طرح، لاگ لاین یا سیناپس فیلمنامه هستند. تا زمانی که بتوانند مسئله ی داستان را به درستی تشخیص دهند و آن مسئله به نظرشان جذاب، مترقی و محرّک باشد، دست از مطالعه ی طرح، لاگ لاین یا سیناپس نخواهند کشید. این طور به نظر می آید که همه چیز برای نویسنده ها آسان تر شده است. امروزه منابع بیشتری برای به پایان رساندن یک کتاب، یک سریال یا حتی یک فیلم سینمایی و تبدیل آن ها به محصولی قابل ارائه به مخاطب وجود دارد. در عصرِ انتشار شخصی آثار، فیلم های ویدئویی و از همه مهم تر شبکه های اجتماعی، هر کدام از ما می توانیم بدون نیاز به عبور از هفت خوان رستم، اثر خود را خلق کنیم و انتشار دهیم. اما اگر بخواهیم طیف گسترده تری از مخاطبان را نسبت به مخاطبان شخصی خود و دنبال کنندگان خود در شبکه های اجتماعی به دست آوریم -چیزی که برای ما کسب درآمد به دنبال خواهد داشت- داستان دیگری است. وادار کردن تعداد زیادی از مردم به تماشای آنچه ساخته ایم یا خواندن آنچه نوشته ایم و تبدیل کار خود به یک کارِ حرفه ای، هنوز هم برای افراد زیادی قابل دسترسی نیست. در حقیقت اصول کار نسبت به قبل -زمانی که برای جلب مخاطب بیشتر، به نماینده ها، مدیر برنامه ها، انتشاراتی ها، تهیه کننده ها و کمپانی های بزرگ نیاز بود- تفاوت چندانی نکرده است؛ حتی امروز هم تعداد زیادی از فیلم ها، تئاترها، سریال ها و کتاب های موفق از همین سیستم سنتی برای ارائه استفاده می کنند. مخاطبان به دنبال چه هستند؟ چرا جلب رضایتشان تا این اندازه سخت است؟ پاسخ این پرسش ها، پاسخی بسیار ساده است. این مجراهای گریز و دستیابی به مخاطبان بالقوه و موقعیت های شغلی، به همان چیزی پاسخ مثبت می دهند که تماشاگران به آن پاسخ مثبت می دهند: ایده ی درخشانی که به خوبی اجرا شده باشد -ایده ای که آن ها را از نظر احساسی درگیر کرده، توجه آن ها را به طور کامل به خود جلب کرده و با قدرت تمام آن ها را سرگرم کند. اما بیشتر اوقات، چنین ایده هایی نصیبشان نمی شود. چیزی که به مخاطبان عرضه می شود گاهی حتی ذره ای نزدیک به چنین ایده هایی نیز نیست، مخاطبان غالباً از ۹۹ درصد از آنچه می بینند یا می خوانند، به طور کامل ناامید و دلزده می شوند. به همین دلیل -با سرعت هرچه تمام تر به سراغ مورد ناامیدکننده ی بعدی می روند و نویسنده، یا پیامی مبنی بر رد شدن اثرش دریافت می کند و یا هیچ پاسخی نمی گیرد که به معنای همان رد شدن اثرش است. چگونه می توان از پس این مشکلات برآمد؟ کتاب حاضر پاسخی است به این سؤال.