«علم تمرکز قوی» با زیر عنوانِ ۲۳ روش برای بهره وری و نظم بیشتر اهمال کاری و استرس کمتر، کتابی است نوشته ی پیتر هالینز که نشر فلسفه آن را به چاپ رسانده است. نویسنده می گوید: من به فردی مشهور بودم که عادت به عقب انداختن کارهایش داشت و تکالیفش را به هر قیمتی در آخرین لحظه انجام می داد. به معنای واقعی کلمه اگر مهلت تحویل تکالیف تا ۹ شب بود، من ساعت ۸:۵۹ آن ها را تحویل می دادم. من از ۴۸ ساعت قبل از پایانِ مهلت نمی خوابیدم و در نهایت موفق به اتمام کار می شدم. فقط یک بار نتوانستم کارها را سر موعد تحویل دهم. این کار مربوط به یک مقاله درباره گسترش آیین کنفوسیوس در آسیا بود و به هر دلیلی، حس و حال جست وجو در ضرب المثل های چینی را نداشتم؛ چراکه هرکدام از آن ها نیاز به بررسی های فلسفی داشت. برای حل این مشکل، از یکی از دوستانم خواستم که فایل ورد مرا خراب کند تا وقتی آن را برای استادم می فرستم باز نشود. هر چند همین کار هم من را مجبور کرد تا دیوانه وار کار کنم و شب را به صبح رساندم! در سال آخر، تا حد زیادی از این عادت رها شده بودم. به این دلیل که راه مناسبی برای گذراندن واحدهای دانشگاه نبود. خصوصاً وقتی که تکالیف طولانی تر و سخت تر شده بودند و کارها باید با کیفیت بالاتری انجام می شد. باید راه های بهتری برای تمرکز کردن پیدا می کردم، این موضوع به من ثابت کرد که درواقع هیچ مهارت یا درسی را کامل یاد نگرفته ام، بلکه به شب بیداری خودم اکتفا می کردم. وقتی که مسئولیت یک مقاله ۵۰ صفحه ای درباره ی آموزه های فلسفی کارل مکس به من واگذار شده بود، ترس شدیدی را حس می کردم؛ زیرا این کاری نبود که در کمتر از یک هفته بتوانم آن را به پایان برسانم. همان دوستی که عمداً فایل ورد مرا خراب کرد، تکنیک پومودورو را به من معرفی کرد. در واقع، شما ۲۵ دقیقه به طور کامل تمرکز می کنید و سپس ۵ دقیقه به خودتان استراحت می دهید. سپس دوباره این روند را تکرار می کنید (به طور معمول ۸ بار آن را تکرا می کنید) در پایان، همان بازه های زمانی تمرکز و استراحت، نتیجه ی کار شما به طور تصاعدی افزایش می یابد. دقیقاً همان طور که برای من اتفاق افتاد. من توانستم تحقیق دانشگاهی ام را که درباره ی کارل مکس بود، پیش از موعد تکمیل کنم و بالاخره درک کنم که تمام کردنِ کارها پیش از اتمام زمان چه حسی دارد! این تکنیک ساده، من را در مسیری قرار داد که کشف کنم چه چیزی درباره ی تمرکز انسان ما را وادار به عقب انداختن کارها می کند و ما چه کارهایی را می توانیم برای آن انجام دهیم. من روی «تمرکز» متمرکز شدم و به علومی مانند پیشرفت، علوم تکاملی و اقتصاد رفتاری پرداختم. «تمرکز» محصولِ اراده و دیگر انگیزه های ناخودآگاه است و می توان گفت: تمرکز تقریباً در رسیدن به تمامی آرزوهای ما نقش اساسی دارد. حداقل بهترین راه برای نزدیک شدن به آرزوهاست. همیشه هم این طور نیست که تمرکز فقط برای شب زنده داری مثل من کار کند. زندگی واقعی به شما فرصت یا آزادی نمی دهد، پس یادگیری تمرکز بهترین راه ممکن، برای هدفی است که در ذهن خود دارید. برای این کار بیشتری را در زمان کمتری انجام دهید تا بتوانید به اهداف خود دست پیدا کنید. وقتی به چیزهایی که از زندگی تان می خواهید فکر می کنید، متوجه می شویم که برای دستیابی به آن، بیشتر از اینکه به شانس نیاز داشته باشیم، به تمرکز نیاز داریم! تمرکز مهم ترین عامل برای پیشرفت شخصی است، حتی اگر ما از آن به اسم های دیگری یاد کنیم. من تمام روش های علمی اثبات شده در همین کتاب را اجرا کردم و نتایج فوق العاده ای گرفتم. همه ی آن ها جواب ندادند اما هرکدام به شیوه ی متفاوتی روی من تأثیر گذاشتند. این روزها در محل کارم مردم هرگز نمی توانند حدس بزنند که من زمانی به کسی که کارها را عقب می اندازد مشهور بودم. من متوجه شدم که با به کار گرفتنِ تنها چند تکنیک در این کتاب، می توانم پیوسته سریع تر از قبل کارهایم را انجام دهم. البته، آن ها از این موضوع اطلاعی ندارند، زیرا ممکن است تکالیف بیشتری به من واگذار شود!