«هری آنگستروم» ملقب به خرگوش، موجود همیشه فراری و گریزان، از مفهوم واقع گرایانة عشق در کانون خانواده اش و در اجتماع، دل زده و سرخورده می شود. او مثل «پرومته اوس» اساطیر یونان سر به شورش برمی دارد. اما شورش بی پشتوانة او فرجامی چون فرجام سیزیف دارد. هری شورش می کند و شکست می خورد و می گریزد. اما در پایان راه به بلوغ می رسد، یعنی تسلیم می شود. اما تسلیم نه به معنای حقیرانة آن، بلکه به معنای ترک عصیان و جست وجوی ارزش هایی دیگرگونه که بتوان با تکیه بر آنها برای واژه هایی چون، عشق، ایثار، ارزش، و زندگی مفاهیمی دیگرگونه کشف کرد. نویسنده، در رمان چهارگانة خرگوش، به مضمون رنج کشیدن و تنها ماندن شخصیت اصلی داستانش در برابر ارزش های دروغین زندگی عامه می پردازد.