کتاب تجاوز به سبک یک جنتلمن

«تجاوز به سبک یک جنتلمن» با زیرعنوانِ روایت هایی تکان دهنده از قربانیان تجاوز در جنگ بوسنی، عنوان کتابی است نوشته ی الهام بن عباس که نشر ستاک آن را به چاپ رسانده است. در سال ۲۰۱۴ میلادی، زمانی که خبر اسارت، خرید و فروش و سوءاستفاده ی جنسی از زنان ایزدی به دست گروه موسوم به دولت اسلامی در جهان پیچید، مردم، رسانه ها و سازمان های حقوق بشری در بهت و تأسف عمیقی فرو رفتند. در آن روزها مانند آنچه پیش تر به کرّات شاهد آن بوده ایم، رفتار گروهی افراطی و تندرو از مسلمانان سنی مذهب، به پای اسلام و تمامی مسلمانان نوشته شد. اما آن زمان شاید کمتر کسی می دانست یا به خاطر داشت که قریب به بیست سال پیش، اتفاقاتی مشابه آنچه آن روزها جهان شاهد آن بود رخ داده است، حوادثی مشابه، اما این بار علیه زنان مسلمان و به دست صرب های افراطی مسیحی، آن هم نه در خاورمیانه ی پرماجرا، که در دل قاره ی سبز و البته در برابر نگاه های بی تفاوت سازمان های به ظاهر کمک رسان و نیروهای بین المللی حامی صلح. نویسنده می گوید: من بوسنی و مردمانش را بیش از هر چیز از زبان همسرم می شناسم. این کتاب داستان متفاوتی دارد از آنچه تاکنون دراین باره گفته اند و شنیده ایم و خوانده ایم. زمانی که همسرم فایل های ترجمه شده ی اظهارات این زنان را در اختیار من قرار داد تا رنج ها و مصائب آنان را در قالب روایاتی یک پارچه و البته با قلمی زنانه و مادرانه به نگارش دربیاورم، شاید پیش بینی مواجه شدن با این حجم از غم و درد و البته خشونت و قساوت را نداشتم، اما در پیمودن و به پایان رساندن این راه مصمم بودم و با پایان یافتن داستان هر روایت مصمم تر نیز شدم. باتوجه به این موضوع که تجاوز و شکنجه های جنسی، نه یک رفتار و هوس رانی شخصی، بلکه یک رویه و تاکتیک جنگی در خلال جنگ در منطقه ی بوسنی بوده است، واضح است که تعداد قربانیان آن بسیار بسیار بیشتر از تعدادی است که ما به روایت داستان آن ها پرداخته ایم، به طوری که تعداد قربانیان آن را تا پنجاه هزار نفر تخمین زده اند. گستردگی این موضوع به حدی است که در بعضی مناطق، شاید کمتر زنی را بتوان یافت که از این ماجرا در امان مانده باشد. قربانیانی که بسیاری از آن ها به دلایلی که برای همه ی ما شناخته شده هستند، پس از جنگ هیچ صحبتی از آنچه بر سرشان آمده با هیچ کس، حتی نزدیک ترین دوستان و خویشاوندان خود نداشته و ماجرا را چون رازی سربه مهر نزد خود پنهان داشته اند. روایت هایی که در این کتاب پیش رو خواهید داشت، تماماً واقعی و براساس گفته های صریح و دقیق قربانیان حقیقی این جنایات است. نقل های پراکنده ای از ماجرا که در قالب فرم هایی شبیه به اظهارنامه به دست من رسید و من با استناد به آن ها سعی کردم روایت هایی منسجم و قابل درک از آن ها بسازم. در این روایات هر آنچه از سرگذشت قربانیان و رنج هایی که بر آنان رفته می خوانید، همگی حقیقی و مستند بوده و در نقل آن ها کوچک ترین اغراقی نشده و داستانی تخیلی یا غیرواقعی چاشنی آن ها نشده است. به دلیل حفظ حریم شخصی افراد و ترغیب قربانیان برای بازگو کردن صریح و بی پرده ی آنچه بر آنان گذشته، نام افراد برای ما فاش نشده و آنچه که در خلال روایات از محل زندگی، شغل یا سایر مشخصات شخصی قربانی ذکرشده، همگی مواردی بوده اند که شخص راوی خود تمایل به مطرح کردن آن ها داشته است. آنچه نگارش روایت های این مجموعه را بسیار سخت و طاقت فرسا کرده، ماهیت تأسف آور و دلخراش این روایات بوده است. نویسنده می گوید: من به عنوان کسی که می باید مصاحبه ها و نقل های قربانیان را دقیق و جزء به جزء مطالعه می کردم و روایت کلی را از دل آن ها بیرون می کشیدم، گاه ناچار بودم بارها و بارها تمامی مطالب را از ابتدا تا انتها مرور کنم تا بتوانم باور کنم و بپذیرم که جنایتی که در برابر من است حقیقتاً اتفاق افتاده و من در درک آن ها اشتباه نمی کنم. به علاوه این فجایع گاه به قدری عمیق بودند که ساعت ها مرا در بهت فرو می برد یا پابه پای نگارش آن ها اشک می ریختم. گاه تصور رنج های قربانیان، تا روزهای متمادی ذهنم را درگیر خود می ساخت و مجبور بودم چند روزی کار نوشتن و خواندن دراین باره را رها کنم تا دوباره به نظمی منطقی برای ادامه ی کار برسم و البته غم هایی در این داستان ها هستند که تا همیشه در ذهن من باقی خواهند ماند. غم هایی از آن جنس که نه می بخشیم و نه فراموش می کنیم.