صدایم هم به سویم برنگشت با وحشت به بیابان خاموشی که گویی من تنها جنبنده اش بودم، نگریستم و دریافتم که هیچ کس آنجا نیست.... به سوی شتر مرده ام برگشتم و با احتیاط نسبت به آن مار که آماده ی حمله به من بود از اتاقکم چند تکه نان خوردنی و قمقمه ای آب برداشتم و با پاهایی لرزان فرار کردم. ستارگان درخشان تر از همیشه بر فراز سر من می درخشیدند و یاد روزهای آرام و نوازشگر پیشین را در خاطرم زنده میکردند؛ اما من مرد بیابان و کاروان بودم و بیدی نبودم که با این بادها بلرزم پس تصمیم گرفتم خودم را نبازم و با تمام سرعت به سوی راه نجات پیش بروم. ستاره های آشنا را در پهنه ی آسمان یافتم جهت شرق را نشان کردم و به راه افتادم. شاید بخشی از کاروانیانم کمی آن سوتر در جست وجوی من بودند و خیلی زود به آنها میرسیدم و نجات می یافتم....

پادشاه و بازرگان در این سفر هزارو یک شب گون واسطه ی شنیدن اند و ظلمش و شمها روش و عزازیل واسطه ی حضور و دیدار با شبی هستند شگفت و رازآلود که صبحی دل انگیز را در پی دارد. آینده ی که روایتی است در سه شب برای نخستین بار قرآن حکیم است در کالبد رمان تنیده در فضایی خیال انگیز که سه خط روایی را در بر میگیرد و هم زمان در قلب تاریخ دین عرفان و تخیل به پیش می رود. نسل هوشمند و تشنه ی امروز که بیش از هر چیز خواهان دانستن در مورد معنویت راستین است. در این کتاب سفری میکند بریالهای اندیشه و خیال
پرتقال خير
پرتقال اولین بچه ی خیلی سبز ننگرهای متفاوت کتاب های کودک و نه مران )