هرگاه... طبع سردی که بر علما جهت دریافت حقیقت تمام اشیاء سایه افکنده از تو جدا شود حقیقت گفتار پیغمبر بر تو آشکار میگردد که فرمود از دین پیر زنان پیروی کنید - بدانکه طلیعه این طور ظاهر شده است همانطور که کودک گهواره ای هرگاه اولیات عقلی را دریابد طلیعه خودش آشکار گردیده است.

مهمترین شرط ریاضت عقل و ادار کردن آنست که بحقیقت بصیرت، قبل از باز شدن چشم بصیرت در باطن آدمی مؤمن شود و بعالم ازلی قبل از راه یافتن بصیرت، یقین پیدا کند و این ایمان بغیب ضربه کشنده ایست برای خودخواهی عقل که انسانی را از بودگی میرهاند و برای پذیرش فیوضات عالم ازلی آماده میسازد همچنانکه برای عالمان حتی متعصب دریافتن معنای قرب و بعد عقلی ممکن نیست.... همانطور برای عالمان عقلی متعصب درک کردن حقیقت قرب و بعد ذکر شده در قسم سوم - یعنی قرب و بعد بالنسبه بعالم روح و عالم ازلی - غیر ممکن است پس بکوش تا بعالم ازلی ایمان پیدا کنی که ایمان بغيب قبل از وصول بآن شرط ضروری است و در هر طور از اطوار ماوراء عقل این ایمان بغیب ضروریست چشم بصیرت فیلسوف ما قبل از نوشتن این کتاب باز شده است لیکن هنوز از حق الیقین که همان طور ماوراء معرفت و دنباله علم الیقین است بهره مند نشده است اما باین طور هم قبل از دیدارش ایمان آورده است. خودش میگوید: «اما حق الیقین را تاکنون در نیافته ام و در طریق دریافت آن ناامید نیستم و بآن مانند ایمان کور بوجود رنگها ایمان میآوریم.

اما شروطی که باز شدن چشم بصیرت بر آن متوقف است بتربیت اراده پیوستگی دارد: اول اینکه سالک در تصفیه باطن از اخلاق ناپسند بکوشد و بهترین یار او در این راه بقول عین القضاة: رفاقت و همنشینی و خدمتگزاری اهل ذوق است از صمیم دل و مقصود از اهل ذوق مردمانی هستند که باطنهای خود را از اخلاق ناپسند پاک کرده اند تا اینکه الطافی از جانب حق شامل آنها گردیده که در بیان نگنجد.... و بالاترین سعادت ها برای طالب حقیقت آنست که با تمام روح و دل برای خدمت مردی که در خدا و مشاهده او فانی شده بکوشد هنگامیکه عمرش در خدمت او تمام شود خدا او را زنده