«ژان کیستف» در پایان عمر در دنیای پندار، اتاق کوچک کودکی اش را بازمی دید. کریستف خود را می دید که بر پنجرة پلکان به آرنج تکیه زده است. همة زندگی اش همانند رودخانة رن برابر چشمانش روان می شود. همة زندگی اش، همة زندگی هایش: لوئیزا، گوتفرید، اولیویه و... او در پایان عمر رود را دید، کف بر لب آورده، کشتزاران فروپوشانیده و شکوهمند، پیچان، آرام، کمابیش بی جنب و جوش، از کنارة کرانة آسمان، گویی خطی از خیزاب های سیمگون، که در پرتو آفتاب می لرزید، چون پرتوی فولاد به سوی او می شتافتند. سومین و چهارمین جلد از رمان حاضر به فرازهای دیگری از زندگی لودویگ بتهوون اختصاص یافته است. عناوین بخش های کتاب عبارت است از: به یاد مادرم؛ و درخت آتشین ـ روز نو.