کتاب کلام خاموش نشر نی

به کمک تحلیل پلانش میتوانیم بفهمیم که در سنگ وارگی هوگویی چه هدفی نهفته است هدفی که همان واژگون سازی یک نظام بوطیقایی است. به کمک این تحلیل ضمناً میتوانیم نظامی را که بدین نحو واژگون شده بازسازی کنیم، یعنی نظام بازنمایی که در طول یک سده پیش از آن در رسالات باتو، مارمونتل و لا آرپ عرضه شده بود یا منبع الهام شرح ولتر بر آثار کورنی بود. نظام بازنمایی در واقع بیش از قواعد صوری متکی است به روح این قواعد به عبارت دیگر، متکی است به تصور خاصی از نسبتهای میان کلام و عمل چهار اصل مهم به بوطیقای بازنمایی جان میدهند اصل نخست که در فصل اول بوطیقای ارسطو تثبیت شده اصل داستان است ذات شعر را نه در استفاده از نوعی نظم موزون کمابیش هماهنگ بلکه باید در این واقعیت جست که نوعی تقلید است نوعی بازنمایی عمل است. به عبارت دیگر شعر را نمیتوان معرف وجهی از زبان دانست. شعر یک داستان است و قوت و ضعف آن نیز متکی به شکل گیری و درک همین داستان است. وجه عام بوطیقا در مقام هنجاری برای همه هنرها بر همین اصل استوار است. اگر می توان شعر و نقاشی را با هم مقایسه کرد به این دلیل نیست که میتوانیم نقاشی را نوعی زبان بدانیم و رنگهای نقاش را به کلمات شاعر تشبیه کنیم. دلیلش این است که شعر و نقاشی هر دو داستانی میگویند که میتوان آن را بر حسب هنجارهای بنيادي مشترک اینونتیو و دیسپوزیتیو تحلیل کرد اولویت ترتیب کنشها که معرف قصه و ماجرا است ضمناً مبنای روش علی برخورد منتقدان و مترجمان با فرم زبانی اثر را تشکیل می دهد، مخصوصاً مبنای مجوزی که مترجمان برای تبدیل نظم به نثر یا بازسازی مجدد آن در قالبهای منظوم رایج تر ملت یا زمانه خود دریافت می کنند. وقتی لاموت پرده نخست میتریدات را به نثر برگرداند تا نشان دهد که اوزان شعر صرفاً مانعی در راه انتقال ایده ها و احساسات اند لا آرپ به این کار اعتراض کرد. اما یکی از تمرینهای بسیار رایجی که برای شکل گیری سبک نگارش دانش آموزان به آنها داده میشد .