کتاب مصاحبه های کوتاه با مردان کریه اثر دیوید فاستر والاس. ترجمه معین فرخی . نشر چشمه منتشر شده است
در مواجهه با زندگی و آثار دیوید فاستر والاس در وضعیتی بینابینی درمی مانیم. یکی از این جهت که درباره ی مولف جوانمرگی حرف می زنیم و می گوییم ای کاش در 46 سالگی به زندگی خودش پایان  نداده بود و هم چنان در ژانرهای مختلف ادبی شگفت انگیزترین متن های دوران را برای مان می نوشت و از طرفی دیگر می توانیم این نکته را هم به خاطر  بیاوریم که مگر والاس در همین 46 سال بیشتر از چند 10 سال بسیاری دیگر رمان، داستان کوتاه، جستار و مقاله ننوشت و چرا به انتخاب او احترام نگذاریم و مرگ اش را نیز بخشی از ماجرای نوشته هایش ندانیم؟ همین کتاب «مصاحبه های کوتاه با مردان کریه» یکی از نمونه‎ ترین کارهای اوست برای اثبات همه ی آن چه «دیوید فاستر والاس» بود! مجموعه داستانی مستقل که در سال 1999 منتشر شد و رفت میان یکی از بهترین خاطره های قرن بیستم جای گرفت. داستان های این کتاب، روایت های دیگری از همان جهان بینی و منظر شوخ و تلخ به جهان  هستند با شخصیت هایی که روزمرگی، منفعت طلبی و فردگرایی در همه ی تاروپودشان تنیده شده است. مردمی عادی که چیزهایی غیرعادی درون شان فقط در مواجهه ی حقیقی با خودشان مشخص  می شود و احساسات متناقض بسیاری در دیگران مقابل شان، خودشان و مخاطبان داستان ها برانگیخته میشود ، آن هم شاید به این دلیل که والاس به خوبی کاری که جهان فروشده در روزمرگی ها، حماقت ها، بلاهت ها، سودگرایی ها و بازاری بازی ها با ما کرده است و آن چیزی که به آن تبدیل شده ایم را از طریق روایت داستان همین آدم ها، به روی مان می آورد. «مصاحبه های کوتاه با مردان کریه» را به قصد بیشتری که باید روزی به خودمان می زدیم هم می شود خواند و البته لذتی دردآلود هم نصیمان شود