بخشی از مقدمه کتاب: از آغاز تاریخ بشری، مردم به دلایل مختلفی به نقاط دور از خانه و کاشانه خود سفر کرده‏اند. جهان دستخوش بسیاری از مراحل توسعه بشری از جمله سفر به مناطق دوردست گردیده است. یکی از قدیمی‏ترین اشکال سفر، شکارچیانی بودند که به دنبال شکارهای خود می‏رفتند و با شکارچیان دیگر و جمع‏آورندگان غذا مبادله می‏کردند.
کوچ یا مهاجرت فصلی عشایر همراه گله‏هایشان، نمونه اولیه سفرهای طولانی به دور از روستا و خانواده بوده است. بالاخره، تجارت خواربار، پوست حیوانات و سایر محصولات حیوانی، فلزات گرانبها، ادویه‏جات، منسوجات و دیگر کالاهای مهم، بازرگانان را در جستجوی مصرف‏کنندگان و سود به نقاط دوردست هدایت کرده است. در آسیا، اعتقادات مذهبی در قالب اشکال اولیه آیین های هندو و بودایی قرن‏ها قبل از اینکه سفر زیارتی مسیحیان به سرزمین مقدس شروع شود، متجلی شده است. پدیده گسترده زیارت مسیحی کمی پس از وفات حضرت عیسی (ع)، آغاز و به وسیله مسیرهای ک تیرانی سابقاً توسعه یافته مدیترانه و سیستم جاده ای گسترده رومی تسهیل شد. در طول قرون وسطی اکتشافات و مستمره سازی جهانی آغاز شد که به کشف مناطق بیشتری از جهان توسط خارجی‏ها منجر گردید.