جستجوهای اخیر
جستجوهای پرطرفدار
دو روش یاد شده یعنی آویختن وزنه ها از یک ریسمان و استفاده از زنجیر آویخته، پایه های دو روش محاسباتی طاق ها را شکل می دهند. روش اول یعنی آویختن وزنه ها از ریسمان را میتوان با تسبیح مقایسه کرد که در آن دانه هایی از یک ریسمان آویخته میشوند، از این رو آن را «روش تسبیحی» می نامیم.
روش دوم را روش زنجیر آویخته می نامیم. استفاده از زنجیر آویخته برای تحلیل و طراحی طاق ها قبل از روش تسبیحی مورد استفاده قرار گرفته اما بعداً خود پایه ای برای شکل گیری روش تسبیحی شده است. هر چند استفاده از روش زنجیر آویخته برای تحلیل طاقها خود قدمتی بیش از سیصد سال ندارد. برای پیگیری این روند تاریخی نگاهی به نوشته های «ژاک هیمن» و سانیا گو اثرتا» توصیه میشود به طور خلاصه اولین بار این «ربرت هوک است که سال ۱۶۷۵ میلادی در یک جمله ی کوتاه و ساده به ارتباط زنجیر آویخته با نیروی درون یک چند اشاره میکند
اگر خط منعطفی را آویز کنیم معکوس آن یک قوس مستحکم خواهد بود.
هر چند به صورت عملی این جیوانی «پلنی است که در ۱۷۴۸ میلادی برای اولین بار جهت تحلیل و بررسی ترکهای ایجاد شده در گنبد کلیسای سنت پیتر در واتیکان از زنجیر آویخته بهره میگیرد.
درباره این محصول سوال دارید؟
پرسش خود را ثبت کنید تا پاسخ بگیرید
تلگرام
واتساپ
کپی لینک