کتاب کشف ذهن 2

مجلد دوم از مجموعة «کشف ذهن» به آراء، عقاید و افکار نیچه، هایدگر و بوبر اختصاص دارد. از این سه تن، مشهورترین، نیچه و نافذترین فرد هایدگر می باشد، ولی بوبر اندکی غریب تر به نظر می آید. بی شک باید هایدگر را بزرگ ترین فیلسوف قرن بیستم دانست، به این سبب که تاثیری شگرف بر همگان داشت. سخن اصلی نگارنده در کتاب این است که فلسفه را با ادبیات و روان شناسی همبستگی است؛ اگر نگوییم وابستگی است و در عین حال مخالف سرسپردگی نیز هست. بنابراین کتاب او گزارش فلسفی است و نه کتاب فلسفه از جنس نقد عقل محض. نویسنده در کتاب در ضمن بررسی اندیشه های بوبر، حوزة دینی فعالیت وی را ارج می نهد. خرده گیری های او دربارة بوبر آن جاست که به فلسفه پرداخته است. از مباحث کتاب می توان به این موارد اشاره کرد. کی یرکه گور و شوپنهاور؛ نیچه: آگاهی به مثابة سطح و ارادة معطوف به قدرت؛ انسان شناسی جزمی هایدگر؛ و مارتین بوبر: در جست وجوی «تو».