داستان جنگ ویتنام و آمریکا و شکست یک ابرقدرت از دوران نوجوانی برای من جالب بوده است. این امر شاید ناشی از دو موضوع بوده است الگوسازی و تعریف و تمجید از مبارزات ملت ویتنام علیه آمریکا برای نسل انقلابی و یادآوری شکست کشوری که به عنوان امپریالیزم آمریکا از آن یاد میشده و میشود و از سوی دیگر تجربه حضور در جنگ ایران و عراق و چشیدن طعم پیروزی و شکستها و مشاهده ایثارها و جان فشانی ها برای وطن از سوی رزمندگان و نیز مرارتها و رنجهای جنگ برای مردم کشور جنگ ویتنام که از سال ۱۹۵۵ آغاز گردید را شاید بتوان یکی از طولانی ترین و خونبارترین جنگهای تاریخ معاصر و در واقع نبرد نیابتی بین دو بلوک قدرت جهانی وقت یعنی آمریکا و شوروی در صحنه ویتنام با هدف پیشگیری از توسعه کمونیسم قلمداد نمود. مردم دو کشور و بویژه ویتنام خسارات و رنجهای بسیار زیادی را در این جنگ متحمل شدند. جنگ ویتنام برای آمریکا ۵۸ هزار کشته و برای ویتنام نیز رقمی فراتر از دو میلیون کشته برجای گذاشت و هزاران میلیارد دلار نیز خسارت مادی و معنوی بر دو کشور تحمیل نمود تعداد بمبهایی که آمریکا در طول جنگ ویتنام بر سر مردم ویتنام ریخت بیش از دو برابر کل بمبهای استفاده شده در جنگ جهانی دوم بوده است. آثار عامل نارنجی - سلاح شیمیایی که از سوی آمریکا علیه مردم ویتنام استفاده شد کماکان باقی است و هنوز منجر به تولد کودکان ناقص الخلقه در ویتنام میگردد.

تلاش موفقیت آمیز همکاران سفارت در موضوع ویکرز علیرغم وجود موانع قابل توجه حضور ارزشمند و بی قیاس ما را در ویتنام قویاً و به طرز ملموسی مورد تایید قرار می دهد کمک به آمریکایی ها در خارج از کشور از اولین وظایف هر یک از سفارتخانه های آمریکاست.» ویکرز پس از بهبودی نسبی به منزل خود در ایلینوی مراجعه و با مادر و خواهر خویش ملاقات نمود. بخاطر جراحات شدید وی پزشکان انتظار نداشتند که وی دوباره بتواند راه برود اما وی به حد کافی جهت بازیابی توان خویش مصمم و مقاوم بود. یکسال بعد او به هانوی برگشت و از همه اعضای سفارت برای نجات جانش تشکر نمود. با حدود ۳۰ سال فعالیت به عنوان دیپلمات من موقعیتهای اضطراری متعددی را مدیریت کرده ام که از جمله میتوان به کودتا در فیلیپین در سال ۱۹۸۹، بمب گذاری در مومبای در سال ۲۰۰۸ و زلزله در پادانگ در سال ۲۰۰۹ اشاره کرد. در هر کدام از این وضعیتها من به دیگر اعضای سفارت برای کمک به اتباع آمریکا در این کشورها پیوسته ام اما همچنان مفتخرم که به کمک همکارانم توانستیم جان ویکرز را نجات دهیم. سفر امن بین آمریکا و ویتنام توسط گردشگرانی مثل ویکرز یا آمریکایی های ویتنامی الاصل، تجار و یا دانشجویان بعد انسانی روابط بین دو ملت را تقویت نمود. سفر امن آمریکایی ها نیازمند کمک به آنها در زمان بروز مشکلات بود و نجات جان ویکرز را میتوان گام دیگری در مسیر آشتی تلقی نمود.