به گمانم هر نویسنده ای فضایی خاص در ذهن دارد و چنین می پندارد که مخاطبانش در همان فضای خاص میتوانند از مطالب کتابش بهره ببرند. من در نوشتن کتابی که هم اینک پیش رویتان است فضای آبدارخانه ادارات و شرکتها یا هر مکانی شبیه آن را در ذهن دارم؛ همانجا که همکاران کنار هم می ایستند و به تبادل افکار میپردازند و غیبت دیگران را میکنند امیدوارم با خواندن این کتاب دایره واژگانی که هنگام گفت و گو در مورد قضاوتها و انتخاب ها و سیاست های دیگران به کار میبرید وسیع تر و غنی تر شود اما پرسش اساسی این است که چرا غیبت دیگران را میکنیم؟ پاسخ آسان است زیرا جست و جو و برچسب زدن به اشتباهات دیگران بسیار آسانتر و البته لذت بخش تر از یافتن و پذیرفتن اشتباهات خودمان است. اصولاً حتی در بهترین شرایط برایمان سخت است که خواسته ها و باورهایمان را ارزیابی کنیم چه رسد به این که خود را به این کار مجبور ببینیم ولی به آسانی میتوانیم برای رسیدن به درک و دریافتی از خود از نظرات دیگران بهره بگیریم بسیاری از ما قادریم به سرعت پیش بینی کنیم که دوستان و همکاران انتخاب هایمان را چگونه ارزیابی میکنند کیفیت و محتوای این قضاوتها مهم است

لحن موزون، در ایجاد احساس آسودگی شناختی نقش دارند و هرگز نمی توانیم به راحتی منشأ این احساس را کشف کنیم پیام نمودار ۵ از این قرار است؛ عوامل پیچیده و متعددی می توانند حس آسودگی و یا فشار شناختی تولید کنند و بازشناسی این عوامل دشوار است. البته توجه داشته باشید که گفتم «دشوار نه غیر ممکن ما میتوانیم روی برخی عوامل سطحی که ما را در درک حقیقت به خطا می اندازند مسلط شویم؛ ولی دستگاه تنبل دو در غالب اوقات، بی توجه به این تمایل ما هر آنچه را دستگاه یک بگوید بی چون و چرا می پذیرد.
فشار و کوشش موضوع تقارن ارتباط های متداعی درون مایه اصلی مبحث انسجام متداعی است. همان طور که پیشتر دیدیم افرادی که به هر طریق، مثلاً با گرفتن مداد به دهان اخم یا لبخند تصنعی به چهره میآورند برای واکنش به چیزی که لبخند یا اخم واقعی ایجاد می کند، آماده ترند. این اثر متقابل که خاصیت خود تقویت کنندگی دارد در مطالعات پیرامون آسودگی شناختی به چشم میخورد. میدانیم که وقتی دستگاه دو به تلاش و تکاپو می افتد فشار شناختی را تجربه میکنیم.