این کتاب را لیز کسلر در سال ۲۰۱۱ نوشته و فاصله ی انتشار تا ترجمه ی آن خیلی کم است کتاب حکایتی است درباره ی روزگار خودمان؛ روزگاری که تکنولوژی بر روابط انسانی بین افراد تأثیر گذاشته است. نویسنده تلاش کرده است، در داستان خود، هم گوشه چشمی به تکنولوژی داشته باشد و هم از منظری انسانی به ماجراهایش بنگرد.

او فضایی فانتزی را تصویر کرده که وحشت از واقعی بودن آن مو بر تن خواننده سیخ میکند؛ فضایی که دوستانه و عاشقانه است ولی با یک سهل انگاری شکل دیگری به خود می گیرد. اتمن و جنی دو دختر نوجوان كاملاً متفاوت هستند که می دانند چگونه بهشان خوش بگذرد. خانواده های اتمن و جنی با هم دوست هستند. در یک سفر تابستانی که به روال سالهای قبل برنامه ریزی شده است اتمن سوار آسانسوری می شود که او را در زمان جلو می برد و او از اتفاق وحشتناکی که در آینده رخ خواهد داد باخبر می شود. این اتفاق مسیر زندگی آنها را عوض می کند و بر هر دو خانواده تأثیر می گذارد. پسر خانواده از اسب بر زمین افتاده است و دچار کما شده؛ حادثه ای که کمی کوتاهی مسبب آن است همه خانواده خود را می بازند و شادی از زندگی این دو خانواده می رود حالا اتمن است و این فضای غریب هر یک از اعضای خانواده در برابر این اتفاق واکنشی دارند. عجیب تر اینکه برای او باز هم این اتفاق ادامه دارد. وقتی او دوباره سوار آسانسور می شود و دو سال به جلو می رود شگفتی اش بیشتر میشود بحران بیشتر و بیشتر شده است. حالا اوست و ماجرایی که توان فرار کردن از آن را ندارد. او فکر میکند و فکر میکند و تصمیم می گیرد که فضای پیش آمده را تغییر دهد. اما در این کتاب این فضای فانتزی بهانه ای شده است تا درباره ی دختر بودن، مشکلات نگرانی ها و خواسته ها گفته شود پس از اتفاقات پیش آمده دختران درگیر ماجراهای خود هستند از حمله های عصبی مادران تا جدا شدن پدر و مادر و از هم پاشیدن خانواده ها فضای پیش رو رعب آمیز و متفاوت است ولی اتمن به تنهایی باید آن را تغییر دهد دختر تنهاست و این برایش آزمونی متفاوت است؛ آزمونی که او نباید در برابرش به زانو دربیاید. این کتاب برای توصیف فضای فکری، آشنا شدن با تجربه های متفاوت و چگونگی حل مشکل نوجوانان 12 تا 15 ساله می تواند مفید باشد. در عین حال، فرصت خوبی است که دختران و نوجوان خود را در این فضا قرار دهند و توانایی خود را بسنجند.