کتاب پیش رو یکی از کهنترین و محبوب ترین کتابها در حوزه جنگ و آموزش استراتژیهای جنگی است که با استناد به متون کهن چینی و پژوهشهای بسیاری از مورخان قدمت آن تا چهارصد سال پیش از میلاد مسیح تخمین زده شده است. با توجه به پندها سخنها و استراتژیهای عمیق سون تزو نویسنده کتاب هنر جنگ بسیاری از مشاهیر و چهره های بزرگ سیاسی از این آموزه ها استفاده یا به آن اشاره کرده اند برای مثال میتوان از ناپلئون بناپارت مائو رهبر و بنیان گذار جمهوری خلق چین مارشال شاپوشنیکوف رئیس ستاد کل ارتش سرخ شوروی و بسیاری از فرماندهان ارتش آمریکا نام برد. از جمله نویسندگان عصر حاضر که در آثار خود همواره کوشیده اند با استناد به متون کهن و آموزه های باستانی به تحلیل قدرت و استراتژیهای جنگی بپردازند نام رابرت گرین به چشم میخورد که در کتابهای ۴۸ قانون قدرت و ۳۳ استراتژی جنگ بخشهایی از پندهای سون تزو را ذکر کرده است. از این رو بر خود واجب دانسته ام تا ترجمه این اثر ارزشمند را با حفظ امانت داری برای شما خوانندگان عزیز آماده کنم امید است از خواندن آن لذت ببرید.

۱ سون تزو گفته است در هنر عملی جنگ بهترین کار این است که کشور دشمن را کامل و دست نخورده تصرف کنیم، نه اینکه آن را نابود و ویران کنیم بهتر است یک ارتش را کامل تسخیر کنیم تا اینکه آن را به نابودی بکشانیم به همین نسبت تصرف یک هنگ یک گروهان یا یک گردان، بهتر از نابود کردن آن است. به اعتقاد سوما فا هر لشکر معادل دوازده هزار و پانصد سرباز بوده است. سائو گونگ تعداد سربازان یک هنگ را پانصد تعداد سربازان یک گردان را بین صد تا پانصد و تعداد سربازان یک گروهان را بین پنج تا صد نفر بیان کرده است برای دو مورد آخر، چانگ یو به ترتیب اعداد صد و پنج را منطقی و دقیق میداند. بنابراین جنگیدن و پیروزی در تمام نبردهایتان نشانه برتری غایی نیست. برتری غایی این است که مقاومت دشمن را بدون جنگیدن در هم بشکنید. بزرگترین پیروزی مولتکه بر ارتش عظیم فرانسه در سدان، بدون خون ریزی به دست آمد. . بنابراین والاترین شکل فرماندهی این است که نقشه های دشمن را نقش بر آب کنید.