زیرا به نظر ای خبری بد با این صدا درباره ی رویدادهای شب گذشته در پارک بدهد.
(۶) می بینیم که سگ قادر به تولید صدای woof است، ولی به نظر نمی رسد مجموعه ی نشانه های ارتباطی سگ سانان این ویژگی را داشته باشد که بتواند ۲۰۰ را به مثابه سطحی مجزا در تولید تجزیه کند. اگر سگ شما می توانست زبانی دارای تجزیه ی دوگانه داشته باشد، شاید انتظار میداشتید که صداهای oowf یا حتی foow را نیز در معانی متفاوت از او بشنوید. Y
نمونه هایی از این دست در تمامی درسنامه های مقدماتی زبان شناسی یافت می شود. من به عمد این نمونه ها را از کتابی نقل کردم که یکی از معتبرترین درسنامه ها در این زمینه و چاپ دانشگاه کمبریج است. ولی واقعیت چیست؟ ما از نوع انسانیم و محکومیم که جهان اطراف خود را از دریچه ی درک انسانی دریابیم نمونه ی (۵) به ما می گوید که گربه ها با میومیو کردن هایشان نمیتوانند درباره ی گذشته یا وقایع احتمالی آینده صحبت کنند. ما این نکته را از کجا میدانیم؟ ما زبان را آن گونه تعریف کرده ایم که برای انسان قابل درک بوده است. سپس ویژگی های این زبان را برای خودمان معلوم کرده ایم و در گام بعد اعلام می کنیم که سایر حیوانات زبانی با این ویژگیها ندارند امروز صدها گزارش از پژوهشهایی در اختیار ماست که نشان میدهد محققان متعددی سعی داشته اند به حیوانات مختلف به ویژه شامپانزه ها زبان انسان را به هر شکل ممکن یاد بدهند هیچ یک از این آزمایش ها، حتی به موفقیتی نسبی نیز نرسیده است.