«وحشت و دلهره ی داستان های هیچکاک در پیمان شکن سوانسون کاملا مشهود است، یک داستان پرپیچ وخم از تلاش برای پیداکردن راه نجات و فریب.» مجله اُپرا ماه عسل رؤیایی یک عروس زمانی به کابوس تبدیل می شود که مردی در این داستان رازآلود و تکان دهنده ظاهر می شود. ابیگیل بسکین فکرش را هم نمی کرد که عاشق یک میلیونر شود تااینکه با بروس لمب آشنا شد. مردی خوب، همه چیزتمام و مهربان و یک تغییر اساسی در روابطی که ابیگیل پیش از این داشت. اما درست قبل از مراسم عروسی، مردی را ملاقات می کند. او این اتفاق ـ و آن مرد که اسمش را هم نمی دانست ـ را از فکرش بیرون می کند، و حالا باور دارد که می خواهد با بروس زندگی اش را بسازد. ماه عسل آن ها در یک جزیره ی مجلل و خلوت در واقع شروع زندگی عالی آن هاست. ناگهان آن غریبه ی مرموز ظاهر می شود و آینده ی زندگی ابیگیل زیرورو می شود. مرد اصرار دارد که آن ملاقات شروع چیزی بوده، چیزی فراتر از این ها. او ابیگیل را دنبال کرده تا این را ثابت کند. یعنی ابیگیل این را به بروس می گوید تا ماه عسل بی نظیرشان را خراب کند؟ یا باید خودش این انسان روانی را که دنبالش افتاده مهار کند؟ کم کم چیزهای عجیبی اتفاق می افتد. یک شب او زنی وحشت زده را در تاریکی ها می بیند و انگار هیچ کس در آنجا حرفش را باور نمی کند حتی همسر جدید و بی نظیرش. «سوانسون در نوشتن داستان های رازآلود و مسحورکننده تبحر خاصی دارد که انتظارات خوانندگان را کاملا دگرگون می کند. یک بار دیگر این نویسنده از جادوی خاصش بهره می گیرد و داستان پیمان شکن را خلق می کند.» مجله ی وال استریت «درست همان موقع که فکر می کنید می دانید ابیگیل قصد چه کاری را دارد، سوانسون همه را به دام می اندازد و عقل از سرمان می پراند. اتفاقات عجیب به فاجعه های شومی ختم می شوند. و در اواخر داستان تنش به اوج خودش می رسد. فقط یک گوشه بنشینید، تمام این ناباوری ها را پیش خودتان نگه دارید و ببینید که صفحات چطور پیش می روند.» متروپولیس استار تریبیون

ابیگیل باسکین در تماشاخانه تابستانی پدر و مادرش در باکس گروو، شهری کوچک در ماساچوست غربی کودکی اش را به یک بازیگر رهگذر باخت هفده سالش بود و بازیگر گفت که بیست و دو سال دارد. اگرچه، چندین سال بعد که آن مرد نقشهای کوچک متعددی در تلویزیون بازی کرد، ابیگیل اسم او را در سایت بانک اطلاعات اینترنتی فیلم ها جست وجو کرد و فهمید که احتمالاً او آن موقع حدود بیست و شش سال داشته البته این مسئله چندان هم اهمیت نداشت؛ ابیگیل آمادگی اش را داشت و او هم خوش قیافه بود.

در واقع از همان لحظه که ابیگیل او را دید میدانست که برنامه های بلند مدتش برایزن شدن با تاد هرون دیگر به باد فنا رفته اند او و تاد از چهارده سالگی با هم بودند و ابیگیل هم به قدر کافی داستانهای معاصر بزرگسالان را خوانده بود که بداند خودش و تاد درگیر یک جور نسخه نوجوانانه از ازدواج سرد و بی احساس شده بودند. آنها بهترین دوستان هم بودند همدیگر را می خنداندند، ولی قضیه زیاد هم عاشقانه پیش نمی رفت والدین تاد هیچ وقت در آن اطراف نبودند؛ پدرش فرمانده ایستگاه آتش نشانی باکس گروو بود که به ندرت به کار گرفته می شد و مادرش در کلیسای جامع کتابدار بود و والدین ابیگیل که تماشاخانه تابستانی باکس گروو را اداره میکردند همیشه آن اطراف پرسه میزدند و مدام مشغول به کار بودند، حتی در طول ماه هایی که هیچ تولیدی وجود نداشت. می گفتند برای سفر وقت کافی ندارند، اما ابیگیل کم کم به این شک کرد که آنها پول کافی برای این کار را هم ندارند.