تتبع در جریان رشد و تحول اندیشه های فروید نشان می دهد که وی برای مفهوم سازی دستگاه روانی متناسب با نظریه اش به تعاریفی بنیادین دست یافته بود، مانند ضمیر نا آگاه یا عقده ادیپ؛ لیکن صورت بندی وی از نحوه ارتباط و تأثیرگذاری آنها، در فرگشتی پیوسته بود. وی در این راه گاهی به یافته هایی چنان بدیع دست می یافت که گویی مطلبی کاملاً نوین ارائه کرده است؛ در حالی که با مطالعه مطالب پیشین مشخص میشود که بذر آنها را در نوشتارهای قبلی خویش کاشته بود. بخش پسین تقسیم بندی کینودوز با برجسته ترین اثر فروید بر اساس چنین چشم اندازی آغاز میشود؛ آن سوی اصل لذت؛ و در ادامه مسیر به دغدغه هایش پیرامون دین فرهنگ و تمدن می پردازد و عصاره تفکراتش در کتاب تمدن و ملالت های آن متجلی می شود. در بخش سوم مؤلف به دورۀ پایانی ادیسه فروید می پردازد

موضع پارانوئید - اسکیزوئید نامید. به اعتقاد کلاین از همان ابتدای زندگی آمادگی دیگری نیز وجود دارد که به سبب آن یکپارچگی «خود» و ابژه به تدریج قوی تر می شود. هنگامی که شرایط رشد مطلوب باشد خود احساس میکند که ابژه آرمانی و تکانش های لیبیدویی خودش از ابژه خطرناک همراه با رانه های پرخاشگر و تخریب گرش به تدریج قوی تر میشوند. بدین ترتیب تجربه ای که «خود» کسب میکند توانایی رو به رشد و فزاینده در دفاع از خودش و ابژه آرمانی و افزایش تحمل در برابر رانه های مرگی که از درون تأثیر میگذارند است. اضطراب پارانویاگونه کاهش پیدا کرده و انشقاق و برون فکنی ضعیف میشوند این فرآیند گرایشی است به سوی یکپارچه سازی «خود» و ابژه ؛ یعنی به سوی حل و فصل موضع افسرده وار. به عقیده کلاین در ذهن بین این دو قطب نوسان باثباتی وجود دارد. از یک سو وضعیت درونی تحت تسلط عدم یکپارچگی و شکاف بین ابژه آرمانی سازی شده و ابژه آزارگر است؛ در اینجا احساس نفرت از عشق قوی تر است. از سوی دیگر در این وضعیت گرایش به سوی یکپارچگی نیز مشخص از دیدگاه فنی در رویکردی که توسط کلاین و روان کاوان پیرو مکتب کلاین پذیرفته شده است اعتقاد بر این است افراد با اضطرابهای اولیه مربوط به دوره نوزادی سروکار دارند و تلاش میکنند تا آنها را پردازش کنند. به عقیده من بدون اینکه بیش از حد به جزئیات بپردازم در هر جلسه درمانی روان کاو تلاش خواهد کرد تا جریان دوگانه لیبیدویی و پرخاشگرانه که در رفت و آمد مکرر و دائمی برون فکنی و درون فکنی های انتقالی بین بیمار و تحلیل گر وجود دارد شناسایی کند. اگر روان کاو بپذیرد است و اینجا عشق از نفرت قوی تر است.

بخش سوم فروید خوانی به دوره پایانی ادیسه می پردازد؛ مملو از چشم اندازهای نظری نوین و حتی جسورانه تر از پیش. این اثر محصول تسلط کم نظیر ژان میشل کینو دوز بر روان کاوی فرویدی به طور اخص و مکاتب دیگر روان کاوی است. این امر کتاب را در کنار معدود کتابهایی قرار می دهد که مطالب پیچیده فروید را به درستی تفسیر کرده اند؛ با این ویژگی بی همتا که مؤلف در ساده ترین شکل ممکن با رویکردی زمان شناختی منسجم و با توجه به زندگی فروید دوره های آفرینش نظری او را به تصویر می کشد.