دنیای کودکان و نوجوانان سرشار از محرک های ذهنی است. یکی از واسطه هایی که تأثیر زیادی روی شخصیت شان می گذارد بازی است. در رمان میدان مسابقه مال من، است چند نوجوان مشغول بازی اند بازی آنها خیالی است آنها مکان هایی مثل کتابخانه کلانتری فروشگاه و... را به هم می فروشند البته پولی در کار نیست. اندی هم با آنها بازی می کند اندی اعتقاد دارد فقط باید مکان های عمومی خرید و فروش شوند مکان هایی که صاحب زیادی دارند. از نظر او جایی که در تملک شخص است قابل خرید و فروش نیست. برای اندی میدان مسابقه ی اسب سواری جای جالبی است. پیرمردی فرصت طلب ادعا می کند مالک آنجاست و حاضر است میدان مسابقه را به سه دلار به او بفروشد اندی دو دلار در قلکش دارد و برای یک دلار دیگر خیلی به زحمت می افتد. بالاخره پول را به پیرمرد پرداخت می کند و چند روز بعد به کارکنان میدان سوارکاری می گوید میدان را خریده است کارکنان میدان مسابقه هم ظاهراً مالکیت او را می پذیرند و.....

میدان مسابقه مال من است روایتی جذاب است از جهان نوجوانانی که سیستم مالکیت را به بازی گرفته اند توهم جهان قهرمانان رمان و آگاهی خواننده از این توهم رمان را خواندنی کرده است.