همین است آن گامی که به ورای کاربرد آرکائیک اصطلاح مزبور راهبر میشود و شروع میکند به این که آزادی را یعنی مفهوم آزادی را با النویریا مشخص کند. به فهم در آوردن آزادی به معنی به فهم در آوردن آزادی در تقابل با ناآزادی است. کشف آزادی کشف آزادی به مثابه «ارزش تعیین کننده - از تجربه ناآزادی ناشی می شود. صرفاً هنگامی که آزاد بودن بی واسطه با ابتدا به نا آزادی دیده شود، آزاد بودن از روی آگاهی و اراده و در نتیجه به وجهی به کل تازه و متفاوت - فهمیده میشود. آزاد بودن موقعیت طبیعی تضمین شده از طریق زاده شدن نخست از این طریق به آزادی، به ارزش، ایدنال یا مفهوم بدل می شود: النویروس که دارای اصل و نسب نیک و لذا یکی از ماست، مبدل می شود به کسی که خودش را در تخالف با بندگی به اندیشه در می آورد و بنابراین هیچ اربابی را بالای سر خویش تحمل نمیکند سیاسی شدن آزادی دو چیز در یک چیز است: آزادی به ارزش و به خلاف نا آزادی یا بندگی - به نفی یک امر منفی» (رافلاوب) بدل می شود. آزادی به ارزش تبدیل می شود از آن رو که آزادی صرفاً به نحوی برقرار است که خودش را با نا آزادی در تخالف قرار دهد. این یعنی هنگامی که آزادی خودش را با تجربه ناآزادی در تخالف قرار دهد، آزادی دیگر صرفاً هست نباشد بلکه ادعا شود، پدید آورده شود.

پیامدهای دامن گستر این دگرگونی که روایت را فلاوب که بر تاریخ مفاهیم مبتنی است تثبیت کرده است، در نحوه ای آشکار میگردند که ارلاند و پترسون به آنها اشاره می کند. بلکه حتی در این که چرا پترسون اساساً به پدیدآوری یونانی آزادی توجه نشان میدهد. پترسون در بردگی به مثابه مرگ اجتماعی نوعی پژوهش عظیم تاریخ جهانی در خصوص بردگی به انجام می رساند که بردگی را به منزله نوعی وضعیت بیگانگی مطلق، به منزله مرگ اجتماعی»، متعین می سازد. این امر پترسون را به پرسش از آزادی رهنمون می شود. اما دلیل این امر این نیست که آزادی ضد بردگی است یا دلیل اش فقط این نیست. بلکه این است که این اندیشه ژرف به ذهن پترسون خطور میکند که این ایدنال، که غرب در قیاس با هر چيز ديگري به اعلی درجه آن را ارج می نهد به منزله یک پیامد ضروری تحقیر بردگی و تلاش برای نفی کردن آن پدید آمده است.